Η υπόθεση των αποβλήτων στη Γέφυρα Καλογήρου προσλαμβάνει πλέον χαρακτηριστικά θεσμικής εκτροπής και περιβαλλοντικού σκανδάλου. Η νέα εμπλοκή που προέκυψε τις τελευταίες ώρες επιβεβαιώνει ότι η κατάσταση δεν βρίσκεται απλώς εκτός ελέγχου, αλλά δείχνει να βαθαίνει σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο, με διαρκείς ανατροπές και παρεμβάσεις των αρχών. Η μεταφορά των αποβλήτων προς τον ΧΥΤ Βλαχέρνας σταμάτησε αιφνιδίως το μεσημέρι της Παρασκευής, μετά από εντολή των υπηρεσιών που επιβλέπουν τη διαδικασία, οδηγώντας εκ νέου στη σφράγιση του χώρου από την ΕΛ.ΑΣ.
Η διακοπή έγινε χωρίς καμία επίσημη επεξήγηση, ωστόσο οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι δεν είχε ολοκληρωθεί η εκταφή όλων των ποσοτήτων που είχαν αποσταλεί από την Κέρκυρα, γεγονός που απαιτεί νέα αξιολόγηση ως προς τον όγκο και το είδος των υλικών. Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό καθώς, όπως αναφέρεται, η εκ νέου αυτοψία των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος που αναμένεται τη Δευτέρα θα κρίνει εάν τα ευρήματα ανταποκρίνονται στους όρους διαχείρισης αποβλήτων σε ΧΥΤΑ.
Το αδιέξοδο εντάθηκε όταν εντοπίστηκε δεύτερο σημείο εντός του ιδιωτικού οικοπέδου στο οποίο βρέθηκαν ενταφιασμένα απόβλητα. Η αποκάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια τομών που ζήτησαν οι εποπτεύουσες υπηρεσίες, επιβεβαιώνοντας ότι ο χώρος κρύβει πολύ περισσότερα από όσα είχαν αρχικά καταγραφεί. Παραμένει ασαφές εάν τα απόβλητα προέρχονται από την επιχείρηση στην Κέρκυρα και ποια είναι η πραγματική τους ποσότητα, όμως το γεγονός ότι εντοπίζονται συνεχώς νέες εστίες δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το ιστορικό λειτουργίας της μονάδας.
Η συγκεκριμένη εγκατάσταση, που στο παρελθόν είχε παρουσιαστεί ως μονάδα καύσης, είχε ήδη απασχολήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες, με επανειλημμένες αναφορές για παρατυπίες. Η πρόσφατη ανάκληση της άδειας λειτουργίας αποτελεί επιβεβαίωση ότι το πρόβλημα ήταν διαρκές και συσσωρευμένο. Η εικόνα που διαμορφώνεται πλέον είναι ότι δίπλα στον ποταμό Λούρο, ελάχιστα μέτρα από τον ευαίσθητο Αμβρακικό κόλπο, λειτουργούσε επί χρόνια μια υγειονομική απειλή που κανείς δεν σταμάτησε εγκαίρως.
Η Δευτέρα θεωρείται κρίσιμη, καθώς οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος καλούνται να διαμορφώσουν πλήρη εικόνα και να ορίσουν το πλαίσιο των επόμενων ενεργειών. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι, αν χρειαστεί, θα εξεταστεί ολόκληρη η έκταση γύρω από την εγκατάσταση, κάτι που ενδέχεται να φέρει στην επιφάνεια ακόμη περισσότερα ευρήματα. Το ζήτημα δεν αφορά απλώς μια αδειοδοτημένη μονάδα που λειτουργούσε με αστοχίες, αλλά ένα σύστημα διαχείρισης αποβλήτων που καταρρέει, αφήνοντας πίσω του περιβαλλοντική επιβάρυνση και θεσμικές σκιές.
Η τοπική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με μία υπόθεση που κάθε ώρα αλλάζει επίπεδο σοβαρότητας. Η αναγκαιότητα για πλήρη διερεύνηση, διαφάνεια και λογοδοσία δεν αποτελεί πλέον απλή απαίτηση, αλλά προϋπόθεση για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη και κυρίως για να διασφαλιστεί η προστασία μιας περιοχής που βρίσκεται στα όρια ενός οικολογικού διασυρμού.