Δεν πρόκειται πια για «λάθη» ή «αστοχίες». Πρόκειται για ένα συνειδητό, επαναλαμβανόμενο μοντέλο διοίκησης που περιφρονεί τη νομοθεσία, καταστρέφει το περιβάλλον και στο τέλος στέλνει τον λογαριασμό των προστίμων στους Ηπειρώτες πολίτες. Τα δύο πορίσματα-κόλαφος των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος για τον Λούρο και τον Γράμμο δεν αφήνουν πλέον περιθώρια για παρερμηνείες: Η Περιφέρεια Ηπείρου λειτουργεί ως «κράτος εν κράτει».

Το «Copy-Paste» της καταστροφής Το μοτίβο είναι εξοργιστικά πανομοιότυπο:

1. Απευθείας αναθέσεις με συνοπτικές διαδικασίες.

2. Μπουλντόζες χωρίς περιβαλλοντικές άδειες σε προστατευόμενες περιοχές.

3. Μηδενικός σεβασμός στα οικοσυστήματα (στέγνωμα ποταμού στον Λούρο, διάλυση αλπικής ζώνης στον Γράμμο).

4. Άρνηση ευθύνης και δικαστικές προσφυγές για να καθυστερήσει το αναπόφευκτο.

Ποιος πληρώνει το μάρμαρο; Μετά τις 181.000 ευρώ για το περιβαλλοντικό έγκλημα στον Λούρο, έρχεται τώρα και το πρόστιμο για τον Γράμμο να επιβεβαιώσει πως η Περιφερειακή Αρχή θεωρεί τις προστατευόμενες περιοχές «τσιφλίκι» της. Ενώ ο Περιφερειάρχης παραπέμπεται στη δικαιοσύνη –έστω και με τις γνωστές δικονομικές καθυστερήσεις– το πολιτικό ερώτημα παραμένει αμείλικτο:

Ποιος έδωσε το δικαίωμα στη διοίκηση να μετατρέπει την Ήπειρο σε ένα απέραντο εργοτάξιο αυθαιρεσίας; Η δικαιολογία της «αντιπλημμυρικής προστασίας» ή του «ανοίγματος δρόμων» καταρρέει μπροστά στα επίσημα πορίσματα που μιλούν για περιβαλλοντική υποβάθμιση.

Η δικαιοσύνη μπορεί να κινείται με αργούς ρυθμούς –όπως φάνηκε από την παραπομπή σε «λάθος δικαστήριο» για τον Λούρο– όμως τα στοιχεία των Επιθεωρητών είναι πλέον στα χέρια των Εισαγγελέων. Η ώρα που οι απευθείας αναθέσεις και η θεσμική αλαζονεία θα βρουν τον τοίχο του νόμου πλησιάζει.