Σοκάρουν οι εικόνες-ντοκουμέντο από την Άρτα, όπου η ανευθυνότητα της δημοτικής αρχής φαίνεται να χτυπά «κόκκινο» σε ένα ζήτημα που δεν επιδέχεται την παραμικρή έκπτωση: τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών μας. Στην καρδιά της πόλης, στην Πλατεία Σκουφά, σε έναν υποτιθέμενο ασφαλή κοινόχρηστο χώρο, ένα καρουζέλ στέκει ως μνημείο προχειρότητας, ανικανότητας και εν δυνάμει κινδύνου. Η εγκατάστασή του φαίνεται να στερείται κάθε είδους πιστοποιημένης υποδομής, βασιζόμενη σε ερασιτεχνισμούς που προκαλούν ίλιγγο και οργή.
Та φωτογραφικά ντοκουμέντα δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες. Το παιχνίδι, αντί να είναι ακλόνητα πακτωμένο στο έδαφος σύμφωνα με τα αυστηρά τεχνικά πρωτόκολλα, «ισορροπεί» εγκληματικά πάνω σε ξύλινα δοκάρια και κούτσουρα. Πρόκειται για μια πρακτική που αψηφά προκλητικά κάθε έννοια ασφάλειας, μετατρέποντας έναν χώρο αναψυχής σε παγίδα θανάτου. Αυτό ισχύει ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τα δυναμικά φορτία και τις πιέσεις που δέχεται ένα τέτοιο μηχάνημα κατά τη λειτουργία του, με παιδιά επάνω του.
Είναι εξοργιστικό να συνειδητοποιούμε ότι ο Δήμος Αρταίων, στον βωμό του χρήματος και της είσπραξης ενοικίου για τον χώρο, κλείνει τα μάτια μπροστά σε αυτή την εγκληματική προχειρότητα. Αντί να προστατεύει τους πολίτες και τα παιδιά, η δημοτική αρχή φαίνεται να ιεραρχεί τα έσοδα πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Πληρώνει ο ιδιώτης ενοίκιο για να στήνει… παλιοσάνιδα στην κεντρική πλατεία; Είναι τουλάχιστον προκλητικό να επιτρέπεται η λειτουργία ενός εξοπλισμού που εκθέτει σε κίνδυνο τη ζωή των παιδιών μας, απλώς και μόνο για να εισπράξει ο Δήμος μερικά ευρώ. Αυτή η συναλλαγή βρωμάει όσο και η ίδια η κατασκευή.
Η ασφάλεια των ανηλίκων δεν μπορεί να επαφίεται σε μερικά σάπια κούτσουρα. Η απορία των πολιτών είναι μία και αμείλικτη: Ποιος είναι αυτός που έβαλε την υπογραφή του εγγυώμενος την καταλληλότητα αυτής της κατασκευής; Ποιος έλεγξε – αν έλεγξε ποτέ κανείς – ότι αυτό το πράγμα δεν θα καταρρεύσει; Ποιος υπάλληλος ή αντιδήμαρχος παρέλαβε αυτή την εγκατάσταση ως ασφαλή;
Η ευθύνη βαραίνει αποκλειτικά τον Δήμο Αρταίων. Οφείλουν να γνωρίζουν ότι η Υπουργική Απόφαση 28492/2009 και τα ευρωπαϊκά πρότυπα EN 1176 και EN 1177 δεν είναι προαιρετικές οδηγίες, αλλά νόμοι του κράτους. Επιβάλλουν σιδηρά πειθαρχία στη θεμελίωση και πιστοποίηση παιδικών εγκαταστάσεων.
Σε μια χώρα που έχει θρηνήσει παιδιά σε τέτοια ακριβώς παιχνίδια εξαιτίας της πλημμελούς συντήρησης, των “πρόχειρων” λύσεων και της αδιαφορίας, η ανοχή απέναντι στην προχειρότητα είναι συνενοχή στο έγκλημα.
Εδώ δεν μιλάμε απλώς για μια αστοχία. Μιλάμε για συνειδητή έκθεση παιδιών σε κίνδυνο.
Απαιτούμε:
-
Άμεσο έλεγχο από ανεξάρτητο, πιστοποιημένο φορέα.
-
Άμεση σφράγιση της εγκατάστασης πριν θρηνήσουμε θύματα.
-
Παρέμβαση της Εισαγγελίας για να διερευνηθούν σε βάθος οι ευθύνες για την έκθεση ανηλίκων σε κίνδυνο και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δόθηκε η άδεια λειτουργίας.
Όταν διακυβεύεται η ασφάλεια των παιδιών, οι δικαιολογίες και οι υπεκφυγές αποτελούν ύβρη. Η δημοτική αρχή είναι υπόλογη. Αν αδυνατούν να εγγυηθούν τα στοιχειώδη – την ασφάλεια ενός παιδιού σε ένα καρουζέλ στην κεντρική πλατεία – τότε η παραίτηση των υπευθύνων (από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο μέχρι τον δήμαρχο) δεν είναι απλώς μια πολιτική διέξοδος, αλλά η μόνη ηθική επιλογή. Η παραίτηση είναι υποχρέωση!
Το δίλημμα είναι πλέον ωμό και πιεστικό: Θα κινητοποιηθούν οι μηχανισμοί προτού συμβεί το μοιραίο, ή θα αναζητούμε πάλι αποδιοπομπαίους τράγους πάνω από τα συντρίμμια;
Και μια τελευταία, απελπισμένη προειδοποίηση προς τους γονείς: ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΚΟΥΦΑ! Είναι παγίδα. Η ζωή του παιδιού σας αξίζει περισσότερο από μια βόλτα σε ένα καρουζέλ-φάντασμα.
