Μόλις άρχισαν να κυκλοφορούν οι πρώτες πληροφορίες για ανασχηματισμό, στα πολιτικά γραφεία της ΝΔ στην Ήπειρο επικράτησε ένας δημιουργικός αναβρασμός. Κάποιοι κοίταζαν το κινητό κάθε τριάντα δευτερόλεπτα, κάποιοι είχαν ήδη έτοιμο το βιογραφικό για παν ενδεχόμενο, ενώ δεν έλειψαν κι εκείνοι που φρόντισαν να είναι σε περιοχή με καλό σήμα, μην τυχόν και χαθεί η ιστορική κλήση από το Μαξίμου.

Η κλήση βέβαια δεν ήρθε ποτέ.

Όταν ανακοινώθηκαν τα νέα πρόσωπα της κυβέρνησης, οι Ηπειρώτες γαλάζιοι βουλευτές ανακάλυψαν για ακόμη μία φορά ότι συμμετείχαν σε έναν διαγωνισμό χωρίς νικητή από την περιοχή τους. Άλλοι πήραν υπουργεία, άλλοι υφυπουργεία, άλλοι αναβαθμίστηκαν πολιτικά. Η Ήπειρος πήρε εμπειρία.

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ορισμένοι είχαν φτάσει στο σημείο να ανανεώνουν την ειδησεογραφία πιο συχνά και από χρηματιστή σε ώρα κρίσης. Τελικά όμως το μόνο που ανανεώθηκε ήταν η παράδοση που θέλει την Ήπειρο να βλέπει τους ανασχηματισμούς όπως οι φίλαθλοι βλέπουν τον τελικό από την τηλεόραση: με ενδιαφέρον αλλά χωρίς συμμετοχή.

Το δύσκολο τώρα δεν είναι για το Μαξίμου. Το δύσκολο είναι για τους τοπικούς βουλευτές που καλούνται να εξηγήσουν γιατί η περιοχή συνεχίζει να έχει τόση κυβερνητική εκπροσώπηση όση και ένα χωριό με πληθυσμό τριών κατοίκων και δύο γάτες.

Και κάπως έτσι, η μεγάλη πολιτική μάχη της Ηπείρου μεταφέρεται πλέον στο επόμενο επεισόδιο. Μέχρι τον επόμενο ανασχηματισμό, όπου θα αναζωπυρωθούν οι ελπίδες, θα ξαναζεσταθούν τα σενάρια και θα επαναληφθεί το γνωστό τελετουργικό: προσμονή, φημολογία, αγωνία και στο τέλος… «θα σας ειδοποιήσουμε εμείς».

Τουλάχιστον η συνέπεια της κυβέρνησης απέναντι στην Ήπειρο είναι αξιοθαύμαστη. Κάθε φορά που γίνεται ανασχηματισμός, η περιοχή ξέρει ακριβώς τι να περιμένει: τίποτα απρόοπτο.