Με ένα αποκαλυπτικό και αιχμηρό ρεπορτάζ, η δημοσιογράφος Ειρήνη Κατσούλα φέρνει στο φως μια πραγματικότητα που πολλοί γνώριζαν, αλλά λίγοι τολμούσαν να αναδείξουν: τον τρόπο με τον οποίο ο πολιτισμός στον Δήμο Αρταίων συχνά εξαντλείται στη βιτρίνα, στις φωτογραφίες και στις δημόσιες σχέσεις, αφήνοντας στο περιθώριο την ουσία και —κυρίως— τους ανθρώπους που τον υπηρετούν.
Η Ειρήνη Κατσούλα ουσιαστικά ξεμπροστιάζει την υποκρισία πίσω από τον «πολιτισμό του φαίνεσθαι», αποκαλύπτοντας τις ελλείψεις, τις ανύπαρκτες υποδομές και την αδιαφορία απέναντι σε εκπαιδευτικούς, συλλόγους και πολίτες που κρατούν ζωντανή την πολιτιστική παραγωγή της Άρτας.
Γιατί ο πολιτισμός δεν είναι οι πρώτες σειρές των επισήμων. Δεν είναι τα χειροκροτήματα μπροστά στις κάμερες. Δεν είναι οι αναρτήσεις και οι φωτογραφίες προβολής.
Πολιτισμός είναι ο σεβασμός. Και όταν άνθρωποι που ανεβαίνουν στη σκηνή αναγκάζονται να αλλάζουν ρούχα στο ύπαιθρο, σε κοινή θέα, επειδή μια δημοτική υποδομή δεν διαθέτει ούτε τα στοιχειώδη, τότε δεν μιλάμε απλώς για έλλειψη οργάνωσης. Μιλάμε για θεσμική αποτυχία.
Το ρεπορτάζ που ακολουθεί δεν είναι απλώς μια καταγραφή. Είναι μια ηχηρή υπενθύμιση ότι ο πολιτισμός μιας πόλης κρίνεται πρώτα στα παρασκήνια — εκεί όπου η δημοτική αρχή συνήθως δεν φωτογραφίζεται.
ΕΝΑΣ ΦΟΡΕΑΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ!
Ο Πολιτισμός δεν αφορά το «φαίνεσθαι» στην πρώτη σειρά των επισήμων, ο Πολιτισμός δεν αναλώνεται στις δημόσιες σχέσεις, τις χειραψίες και τις φωτογραφίες που δηλώνουν το παρών των φορέων σε μια εκδήλωση. Ο Πολιτισμός εκφράζεται πρωτίστως ως ο Σεβασμός προς τους ανθρώπους, τις κοινωνικές ομάδες, τους πολίτες που τον παράγουν! Οι φωτογραφίες που δημοσιεύω στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ προέρχονται από το εξωτερικό της αίθουσας «ΔΙΩΝΗ», αφού στο εσωτερικό της δεν υπάρχει επαρκής χώρος αλλαγής ενδυμασίας για τους ηθοποιούς μιας παράστασης (καμαρίνια), οπότε ανοίγουν οι πόρτες – έξοδοι κινδύνου, και τα ρούχα των ηθοποιών βγαίνουν έξω… στον καθαρό αέρα! Βέβαια, το θέμα που τίθεται επί τάπητος εδώ δεν αφήνει περιθώρια κριτικής υπό τη μορφή σάτιρας… Διότι, η ύπαρξή του υποδεικνύει μια ανυπαρξία στόχων, κινήσεων και δράσεων για την επίλυσή του… και φυσικά υποδεικνύει και την έλλειψη στοιχειωδών υποδομών.
Οι φωτογραφίες που βλέπετε τραβήχτηκαν πριν λίγες εβδομάδες, την περίοδο που ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Άρτας παρουσίαζε τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη στην αίθουσα «ΔΙΩΝΗ» του Δήμου Αρταίων, με καμαρίνια ανύπαρκτα και τους δασκάλους και τους νηπιαγωγούς να αλλάζουν ρούχα έξω στο ύπαιθρο υπό το βλέμμα των περαστικών και των μαθητών που έρχονταν οργανωμένα σε γκρουπ για να παρακολουθήσουν την παράσταση.
Γνωρίζω ότι η ανυπαρξία καμαρινιών δεν είναι ένα πρόβλημα που παρουσιάστηκε φέτος, για την ακρίβεια είναι ένα πρόβλημα που υπάρχει χρόνια, το οποίο όμως ακόμη δεν έχει επιλυθεί. Η περίπτωση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Άρτας αποτελεί ένα μόνο από τα πολλά χαρακτηριστικά παραδείγματα που βιώνουν την ίδια κατάσταση. Και κάθε χρόνο, τα ίδια συζητάμε με τους συλλόγους και τους επιχειρηματίες που έρχονται να παρουσιάσουν μια παράσταση στη «ΔΙΩΝΗ»: την έλλειψη καμαρινιών. Όμως, το θέμα με τους δασκάλους και τους νηπιαγωγούς με συγκίνησε ιδιαίτερα, γιατί το ελάχιστο που οφείλουμε σε αυτούς είναι ο Σεβασμός μας!
Διδάσκουν τα παιδιά μας κάθε μέρα, τα μορφώνουν, τα καθοδηγούν, τα συμβουλεύουν και ξέρω τον κόπο τους, τον αγώνα τους να παρουσιάσουν ένα έργο με παιδαγωγικό και διδακτικό περιεχόμενο στα σχολεία του δήμου μας κι από την άλλη, να αισθάνονται την έλλειψη σεβασμού προς το πρόσωπό τους, τον κόπο τους και το έργο που επιτελούν, καθώς είναι αναγκασμένοι να αλλάζουν ρούχα σε κοινή θέα! Φυσικά, οι ίδιοι φροντίζουν να μην προκαλούν τα αδιάκριτα βλέμματα των μαθητών και φορούν τα ρούχα της παράστασης πάνω κι από τα κανονικά τους ρούχα, καθώς την ώρα που πρέπει να αλλάξουν φορεσιά, εκείνη την ώρα βλέπουν μαθητές σχολείων να περνούν την είσοδο του Εκθεσιακού Κέντρου του Δ. Αρταίων και να τους κοιτούν…
Είναι τουλάχιστον προκλητικό, οι εκπρόσωποι της Δημοτικής Αρχής να καταλαμβάνουν με άνεση τις θέσεις στην πρώτη σειρά για τις ανάγκες των φωτογραφικών στιγμιοτύπων και της προσωπικής τους προβολής, την ίδια ώρα που στο παρασκήνιο οι εκπαιδευτικοί στερούνται ακόμη και των στοιχειωδών υποδομών. Ο πολιτισμός δεν εξαντλείται στις δημόσιες σχέσεις και τις φωτογραφίες της πρώτης σειράς των επισήμων. Απαιτεί πρωτίστως τον σεβασμό στις συνθήκες που λαμβάνουν χώρα κατά την υλοποίηση μιας εκδήλωσης, πόσο μάλλον τον σεβασμό απέναντι στους ανθρώπους – πολίτες που βρίσκονται πάνω και πίσω από τη σκηνή! Έχοντας αυτόν τον σεβασμό στο μυαλό μου, προσωπικά αποφάσισα ότι θα έθιγα την όλη κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων του συγκεκριμένου συλλόγου, διότι σε καμία περίπτωση δεν ήθελα αυτό το ρεπορτάζ να υποσκάψει τη σημαντική προσπάθειά τους και το μείζονος σημασίας έργο τους, παρά μόνο να θίξει τα «κακώς κείμενα» της έλλειψης απαραίτητων υποδομών στον Δήμο μας, με στόχο οι υπεύθυνοι φορείς να πράξουν τα δέοντα και να λύσουν το πρόβλημα!
Από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων της παρούσας Δημοτικής Αρχής και του Προέδρου της ΑΔΑΕ ΟΤΑ συζητήθηκε ότι ήταν αναγκαίο να γίνουν καμαρίνια, όμως δυόμισι χρόνια μετά βρισκόμαστε στο ίδιο ακριβώς σημείο, στο πρέπει… πρέπει να γίνει κάτι…συζητήθηκε… αλλά δεν έγινε…!
Όταν ο Δήμος Αρταίων παραχωρεί μια υποδομή —όπως την αίθουσα «ΔΙΩΝΗ» — για τις ανάγκες των εκπαιδευτικών, αλλά η έλλειψη εσωτερικών χώρων αναγκάζει τους δασκάλους και τους νηπιαγωγούς να διαχειρίζονται τα ρούχα τους στον δρόμο, προκύπτει ένα σοβαρό ζήτημα θεσμικής και ηθικής ευθύνης!
Πρόκειται για ένα σοβαρό λειτουργικό και ηθικό ζήτημα που προκύπτει στην αίθουσα «ΔΙΩΝΗ» η οποία φιλοξενεί καθημερινά τις πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες των πολιτών και των συλλόγων της περιοχής μας. Ο σεβασμός δεν είναι θεωρητικός, αλλά αποδεικνύεται στην καθημερινή πράξη! Δυστυχώς όμως, η καθημερινότητα στην Άρτα αποδεικνύει τη σοβαρή έλλειψη υποδομών, διότι η έλλειψη βασικών υποδομών, όπως τα καμαρίνια, αποτελεί ένα εξαιρετικά σοβαρό και υποτιμητικό ζήτημα για τους πολίτες που υλοποιούν μια θεατρική παράσταση ή μια συναυλία! Η κατάσταση αυτή προσβάλλει την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που προσφέρουν πολιτιστικό έργο στην τοπική μας κοινωνία, ειδικά όταν αναγκάζονται να εκτίθενται με αυτόν τον τρόπο!
Θα κλείσω με το εξής: Ένας φορέας που στηρίζει έμπρακτα τον πολιτισμό οφείλει να διασφαλίζει τις στοιχειώδεις συνθήκες αξιοπρέπειας για όσους τον παράγουν. Εύχομαι οι αρμόδιοι φορείς να δράσουν άμεσα, μιας που το Πολιτιστικό Καλοκαίρι του Δήμου Αρταίων ξεκίνησε, και να μην περιμένουν να περάσουν κι … άλλα χρόνια για να «αποδείξουν» ότι είχαν στόχους και όραμα για τον τόπο μας!