Μια λιγότερο εμφανής αλλά ολοένα και πιο διαδεδομένη μορφή ακρίβειας κάνει αισθητή την παρουσία της στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Ο λόγος για το «shrinkflation», την πρακτική κατά την οποία οι επιχειρήσεις μειώνουν την ποσότητα ενός προϊόντος, χωρίς αντίστοιχη μείωση στην τιμή, «ξεγελώντας» τον καταναλωτή.

Η τάση αυτή καταγράφεται σε ευρύ φάσμα προϊόντων καθημερινής κατανάλωσης. Από τρόφιμα όπως σοκολάτες, δημητριακά, σνακ και παγωτά, έως είδη προσωπικής υγιεινής και καθαριότητας, οι αλλαγές στο περιεχόμενο είναι μικρές αλλά ουσιαστικές, με αποτέλεσμα να περνούν εύκολα απαρατήρητες.

Ενδεικτικά, συσκευασίες σνακ εμφανίζονται με λιγότερα γραμμάρια, οικογενειακά προϊόντα μειώνουν τον όγκο τους, ενώ ακόμη και σε κατηγορίες όπως ο καφές καταγράφονται διαφοροποιήσεις στο καθαρό βάρος. Το κοινό στοιχείο είναι ότι η τελική τιμή δεν ακολουθεί αντίστοιχη πτωτική πορεία.

Για τα νοικοκυριά, αυτό μεταφράζεται σε έμμεση αύξηση κόστους, καθώς πληρώνουν το ίδιο ή και περισσότερο για μικρότερη ποσότητα προϊόντος.

Πώς να το αναγνωρίζετε

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η προσεκτική ανάγνωση των στοιχείων της συσκευασίας αποτελεί βασικό εργαλείο προστασίας. Η τιμή ανά μονάδα μέτρησης (ανά κιλό ή λίτρο), οι ενδεχόμενες αλλαγές στο βάρος ή τον όγκο, αλλά και ενδείξεις όπως «νέα συσκευασία» ή «βελτιωμένη συνταγή» μπορούν να αποκαλύψουν τέτοιες πρακτικές. Παράλληλα, ο επανασχεδιασμός της συσκευασίας συχνά δυσκολεύει τη σύγκριση με παλαιότερες εκδόσεις του ίδιου προϊόντος.

Το φαινόμενο εντείνεται σε μια περίοδο γενικευμένων ανατιμήσεων. Σε βασικές κατηγορίες αγαθών, όπως αλλαντικά, γαλακτοκομικά και προϊόντα σοκολάτας, οι αυξήσεις τιμών παραμένουν αισθητές, επιβαρύνοντας περαιτέρω τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Το αποτέλεσμα είναι μια διπλή πίεση για τον καταναλωτή: λιγότερο προϊόν στο ράφι και υψηλότερο κόστος στο ταμείο. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η προσεκτική επιλογή και η σύγκριση προϊόντων καθίστανται πιο αναγκαίες από ποτέ, ενώ η συγκεκριμένη πρακτική των εταιρειών θα έπρεπε να «κινητοποιήσει» τις αρμόδιες Αρχές.