
Το Κίεβο έχει ήδη επενδύσει σημαντικά στην ανάπτυξη drones μεγάλης εμβέλειας και άλλων όπλων που μπορούν να πλήξουν στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία.
Ένα νέο κεφάλαιο στον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας ανοίγει στον τομέα των πυραυλικών όπλων, καθώς το Κίεβο επιταχύνει την ανάπτυξη εγχώριων βαλλιστικών πυραύλων που θα μπορούσαν να μεταφέρουν τον πόλεμο βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η ουκρανική αμυντική εταιρεία Fire Point, η οποία αναπτύσσει νέα πυραυλικά συστήματα με διαφορετικές εμβέλειες και αποστολές, σύμφωνα με τα διεθνή μέσα. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει ο FP-9, ένας βαλλιστικός πύραυλος που σχεδιάζεται να διαθέτει εμβέλεια έως και 855 χιλιομέτρων και να μπορεί να μεταφέρει πολεμική κεφαλή βάρους έως 800 κιλών. Μια τέτοια εμβέλεια θα έθετε τη Μόσχα εντός της θεωρητικής ακτίνας δράσης του.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η Ρωσία εντείνει τις βαλλιστικές επιθέσεις εναντίον ουκρανικών πόλεων, ενώ το Κίεβο αναζητά τρόπους να αυξήσει την ικανότητά του να πλήττει στρατιωτικούς στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία.
Ο FP-9 βάζει τη Μόσχα στο βεληνεκές
Ο FP-9 αποτελεί το πιο φιλόδοξο από τα νέα ουκρανικά πυραυλικά προγράμματα.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, ο πύραυλος βρίσκεται ακόμη σε φάση ανάπτυξης, όμως τα χαρακτηριστικά που εξετάζονται είναι ιδιαίτερα σημαντικά: εμβέλεια έως 855 χιλιόμετρα και δυνατότητα μεταφοράς κεφαλής περίπου 800 κιλών.
Η εμβέλεια αυτή δεν σημαίνει ότι η Ουκρανία διαθέτει ήδη ένα πλήρως επιχειρησιακό σύστημα που μπορεί να πλήξει τη ρωσική πρωτεύουσα. Σημαίνει, όμως, ότι εφόσον το πρόγραμμα ολοκληρωθεί σύμφωνα με τον σχεδιασμό του, η Μόσχα και άλλοι στόχοι βαθιά στο ρωσικό έδαφος θα μπορούσαν να βρεθούν μέσα στην ακτίνα δράσης του.
Πρόκειται για μια σημαντική αλλαγή στη στρατηγική εξίσωση του πολέμου.
Μέχρι σήμερα, η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει εκτεταμένα βαλλιστικούς και υπερηχητικούς πυραύλους για να πλήττει ουκρανικές πόλεις και στρατιωτικές υποδομές. Το Κίεβο επιδιώκει πλέον να αποκτήσει αντίστοιχη δυνατότητα, ώστε να μπορεί να απειλεί τις βάσεις, τις εγκαταστάσεις παραγωγής, τα κέντρα διοίκησης και τις υποδομές που υποστηρίζουν τις ρωσικές επιχειρήσεις.
Ο μικρότερος FP-7
Παράλληλα με τον FP-9, η Fire Point εργάζεται πάνω στον FP-7, έναν μικρότερου βεληνεκούς βαλλιστικό πύραυλο.
Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός προβλέπει εμβέλεια περίπου 200 χιλιομέτρων και πολεμική κεφαλή βάρους περίπου 150 κιλών. Πρόκειται για διαφορετική κατηγορία όπλου, με έμφαση σε στόχους μικρότερης απόστασης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι εξετάζεται και η προσαρμογή του FP-7 για χρήση σε ρόλους που σχετίζονται με την αεράμυνα, κάτι που θα μπορούσε να προσφέρει στην Ουκρανία μια πρόσθετη δυνατότητα αντιμετώπισης εναέριων απειλών.
Έτσι, το Κίεβο φαίνεται να επιχειρεί να δημιουργήσει μια ολόκληρη οικογένεια εγχώριων πυραυλικών συστημάτων, αντί να βασίζεται αποκλειστικά στα όπλα που προμηθεύεται από τους δυτικούς συμμάχους.
Γιατί η εξέλιξη είναι σημαντική για τον πόλεμο
Η ανάπτυξη των συγκεκριμένων πυραύλων δεν αφορά μόνο την απόκτηση ενός ακόμη όπλου μεγάλου βεληνεκούς.
Η στρατηγική σημασία βρίσκεται στην ικανότητα της Ουκρανίας να απειλεί τις ρωσικές υποδομές από μεγαλύτερη απόσταση.
Εάν το Κίεβο αποκτήσει αξιόπιστη βαλλιστική δυνατότητα μεγάλης εμβέλειας, η Μόσχα θα πρέπει να λάβει υπόψη μια νέα κατηγορία απειλής. Ρωσικές αεροπορικές βάσεις, εγκαταστάσεις παραγωγής πυραύλων, αποθήκες πυρομαχικών, ενεργειακές υποδομές και κέντρα διοίκησης θα μπορούσαν να αποτελέσουν πιθανούς στόχους.
Αυτό θα μπορούσε να υποχρεώσει τη Ρωσία να μετακινήσει κρίσιμες υποδομές μακρύτερα από την ουκρανική μεθόριο ή να ενισχύσει περαιτέρω την αντιαεροπορική και αντιπυραυλική της άμυνα.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η ανάπτυξη ουκρανικών βαλλιστικών όπλων θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα νέο δίλημμα για τη Μόσχα: περισσότερα συστήματα αεράμυνας θα πρέπει να δεσμεύονται για την προστασία ρωσικών πόλεων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων αντί να χρησιμοποιούνται για άλλες αποστολές.
Η Ρωσία αυξάνει την πίεση με βαλλιστικούς πυραύλους
Η προσπάθεια του Κιέβου να αποκτήσει εγχώρια βαλλιστική ικανότητα έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή.
Οι ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις έχουν ενταθεί σημαντικά τις τελευταίες εβδομάδες, με το Κίεβο να δέχεται επανειλημμένα συνδυασμένες επιθέσεις από drones, βαλλιστικούς και υπερηχητικούς πυραύλους.
Παράλληλα, η Ουκρανία αντιμετωπίζει σημαντικές ελλείψεις σε πυραύλους αναχαίτισης. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει προειδοποιήσει ότι η χώρα διαθέτει φέτος πολύ λιγότερους αναχαιτιστικούς πυραύλους σε σχέση με το 2025, την ώρα που η Ρωσία έχει αυξήσει σημαντικά την παραγωγή και τη χρήση πυραυλικών όπλων.
Η ανισορροπία αυτή δημιουργεί μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση για το Κίεβο: από τη μία πλευρά χρειάζεται περισσότερα συστήματα για να προστατεύσει τις πόλεις και τις υποδομές του και από την άλλη αναζητά τρόπους να πλήξει τις ρωσικές δυνατότητες που προκαλούν τις επιθέσεις.
Από την άμυνα στην αντεπίθεση
Η ανάπτυξη των FP-7 και FP-9 εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της Ουκρανίας να μειώσει την εξάρτησή της από τα δυτικά όπλα και να δημιουργήσει δική της παραγωγική βάση για πυραυλικά συστήματα.
Το Κίεβο έχει ήδη επενδύσει σημαντικά στην ανάπτυξη drones μεγάλης εμβέλειας και άλλων όπλων που μπορούν να πλήξουν στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία. Οι ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικές εγκαταστάσεις έχουν αυξηθεί, ενώ στις 15 Αυγούστου η Ουκρανία εξαπέλυσε νέα μεγάλης κλίμακας επίθεση στη ρωσική περιοχή Σαμάρα, με τον Ζελένσκι να υποστηρίζει ότι χρησιμοποιήθηκαν εγχώριας ανάπτυξης πύραυλοι Flamingo.
Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν ότι η ουκρανική στρατηγική μετατοπίζεται ολοένα περισσότερο προς την ικανότητα να προκαλεί κόστος στη Ρωσία μακριά από τη γραμμή του μετώπου.
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν το επόμενο βήμα αυτής της προσπάθειας.
Η Μόσχα στο επίκεντρο μιας νέας απειλής
Το ενδεχόμενο να αποκτήσει η Ουκρανία έναν εγχώριας παραγωγής βαλλιστικό πύραυλο με εμβέλεια που φτάνει θεωρητικά έως τη Μόσχα δεν σημαίνει ότι η ρωσική πρωτεύουσα βρίσκεται άμεσα αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα.
Το πρόγραμμα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και οι πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες, η ακρίβεια και η δυνατότητα μαζικής παραγωγής των νέων συστημάτων θα κρίνουν τελικά τη σημασία τους στο πεδίο.
Ωστόσο, το μήνυμα είναι σαφές: η Ουκρανία προσπαθεί να περάσει από την απλή αντιμετώπιση των ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων στη δημιουργία μιας δικής της αξιόπιστης ικανότητας πλήγματος σε μεγάλο βάθος.
Και εάν ο FP-9 φτάσει πράγματι στα χαρακτηριστικά που προβλέπει ο σχεδιασμός του, τότε η απόσταση ανάμεσα στα ουκρανικά σύνορα και τη Μόσχα δεν θα αποτελεί πλέον το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα για τη Ρωσία.

