Μια άνευ προηγουμένου εγκατάλειψη από την Πολιτεία βιώνει τα τελευταία χρόνια ο ορεινός όγκος της Ελλάδας, αφού δεν έχουν ληφθεί ουσιαστικά μέτρα που θα αποτρέψουν την συνεχώς φθίνουσα πορεία του.
Αν και κατά καιρούς γίνονται διάφορες ανακοινώσεις και κυβερνητικά στελέχη συχνά μιλούν για ανάπτυξη της ελληνικής υπαίθρου, μέσω ποικίλων δράσεων και επενδύσεων, η σημερινή πραγματικότητα, δυστυχώς, τους διαψεύδει! Γιατί μπορεί οι καλές προθέσεις να υπάρχουν, όμως όταν οι ορεινές και παραμεθόριες περιοχές έχουν ερημώσει από ανθρώπινο δυναμικό, πώς ακριβώς θα επιτευχθεί η αναγέννηση της υπαίθρου; Ποιους κατοίκους θα βρουν για να στηρίξουν, όταν στα περισσότερα χωριά έχουν απομείνει λίγοι υπερήλικες και κάποιοι ελάχιστοι… ρομαντικοί νέοι που ελπίζουν ότι θ’ αλλάξει η κατάσταση, χωρίς όμως στην πράξη να γίνεται κάτι;
Χωριά – φαντάσματα!
Η εικόνα στα περισσότερα χωριά της Ηπείρου (και στα πιο πολλά απομακρυσμένα της Ελλάδας) είναι αποκαρδιωτική! Τα παραμεθόρια σε Κόνιτσα, Φιλιάτες, Πωγώνι και αλλού έχουν μετατραπεί σε χωριά – φαντάσματα, αφού οι μόνιμοι κάτοικοι είναι… μηδέν (!) ή μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού! Και πώς να μην τα εγκαταλείψουν όταν έχουν κλείσει σχεδόν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, τα σχολεία, οι δομές υγείας, τα στρατόπεδα, ακόμη και τα καφενεία!
Όπως έχει γράψει επανειλημμένα ο «Π.Λ.», οι σχεδιασμοί μέσα από τα γραφεία των υπουργών στην Αθήνα δεν μπορούν να έχουν αποτέλεσμα, καθώς αγνοούν την σημερινή θλιβερή πραγματικότητα της ορεινής υπαίθρου. Ας κάνουν μια… αυτοψία πρώτα στις περιοχές για τις οποίες σχεδιάζουν ανάπτυξη και θα ακούσουν την κραυγή αγωνίας των λιγοστών γερόντων που απέμειναν. Τότε θα καταλάβουν και οι ίδιοι ότι δεν μπορούν να έχουν εφαρμογή οι όποιες επενδύσεις στην ελληνική ύπαιθρο που περιχαρείς ανακοινώνουν, αν πρώτα δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, προκειμένου να σταματήσει η συγκέντρωση του πληθυσμού στις πόλεις και επιτέλους να ξεκινήσει η πολυπόθητη αποκέντρωση!
ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ