Η εικόνα που παρουσιάζουν οι αθλητικές εγκαταστάσεις του 3ου Γυμνασίου – Λυκείου Άρτας δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο για παρερμηνείες ή επικοινωνιακά τεχνάσματα. Οι σοκαριστικές φωτογραφίες που έδωσε στη δημοσιότητα ο πρόεδρος του ΑΙΑΣ, Θάνος Ματθαιόπουλος, δεν αποτυπώνουν απλώς μια συνήθη φθορά του χρόνου, αλλά μια εγκληματική εγκατάλειψη που υπερβαίνει κάθε όριο λογικής. Πρόκειται για υποδομές που έχουν μετατραπεί σε πραγματικές παγίδες θανάτου, ακατάλληλες για οποιαδήποτε δραστηριότητα και άκρως επικίνδυνες για τη σωματική ακεραιότητα των εκατοντάδων μαθητών που τις χρησιμοποιούν καθημερινά. Τα γήπεδα, που οφείλουν να αποτελούν κοιτίδες υγείας και ασφάλειας, εκπέμπουν σήμερα μια εικόνα πλήρους απαξίωσης που προσβάλλει την αξιοπρέπεια της εκπαιδευτικής κοινότητας και της πόλης συνολικά.
Ξεφλουδισμένοι τάπητες που θυμίζουν τριτοκοσμικές χώρες, βαθιές ρωγμές στο έδαφος έτοιμες να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς, προβληματικές κατασκευές και ηλεκτρολογικά στοιχεία που κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των παιδιών, συνθέτουν ένα σκηνικό ντροπής που δεν συνάδει με κανένα στοιχειώδες πρότυπο λειτουργίας το έτος 2026. Η ευθύνη για αυτό το χάλι βαραίνει αποκλειστικά και ευθέως τη σημερινή Δημοτική Αρχή και προσωπικά τον Δήμαρχο Χριστόφορο Σιαφάκα. Αυτή η εικόνα αποσύνθεσης δεν προέκυψε από μια τυχαία αστοχία, αλλά είναι το πικρό αποτέλεσμα μιας σωρευτικής, προκλητικής αδιαφορίας και μιας παροιμιώδους έλλειψης προγραμματισμού. Όταν οι βασικές υποδομές παιδείας και άθλησης αφήνονται να σαπίζουν, είναι πλέον σαφές ότι οι προτεραιότητες της διοίκησης Σιαφάκα βρίσκονται οπουδήποτε αλλού, εκτός από την προστασία των πολιτών της.
Η διοίκηση του Δήμου φαίνεται να αναλώνεται σε μια στείρα πολιτική «βιτρίνας», επενδύοντας σε δράσεις προβολής και ανούσιες διοργανώσεις, την ώρα που αποτυγχάνει παταγωδώς να διασφαλίσει τα αυτονόητα. Η αντίφαση βγάζει μάτι: την ώρα που ο Δήμαρχος αναζητά τα φλας της δημοσιότητας, οι χώροι όπου υποτίθεται ότι φιλοξενείται η νεολαία θυμίζουν ερείπια. Οι εκδηλώσεις και οι αγώνες μπορεί να χαρίζουν πρόσκαιρα χαμόγελα στις φωτογραφίες, όμως η ωμή αλήθεια κρύβεται κάτω από τα πόδια των αθλητών, εκεί όπου ο κίνδυνος καραδοκεί σε κάθε βήμα. Το ζήτημα δεν είναι αισθητικό, είναι βαθιά ηθικό και πολιτικό. Αφορά την υποχρέωση μιας δημοτικής αρχής να προλαμβάνει το κακό και όχι να εμφανίζεται κατόπιν εορτής για να εκφράσει τη «θλίψη» της πάνω από ένα τραυματισμένο παιδί.
Σε αυτό το πλαίσιο, η σημερινή τραγική κατάσταση στο 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απλώς ως αδυναμία· συνιστά μια βαριά διοικητική ανεπάρκεια που αγγίζει τα όρια της πρόκλησης. Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα και απαιτούν εδώ και τώρα απαντήσεις: Ποιος είναι ο περίφημος σχεδιασμός για την αποκατάσταση αυτών των γηπέδων-καρμανιόλων; Γιατί δεν υπήρξε η παραμικρή παρέμβαση πριν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο; Και το κυριότερο, ποιος θα αναλάβει την ποινική και πολιτική ευθύνη την ώρα που θα συμβεί το μοιραίο ατύχημα; Η τοπική κοινωνία, οι εξοργισμένοι γονείς και οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν πλέον να παραμένουν βουβοί θεατές σε αυτό το θέατρο του παραλόγου. Η διασφάλιση ασφαλών σχολικών χώρων είναι θεμελιώδες δικαίωμα και όχι χάρη της δημοτικής αρχής. Η Άρτα δεν αντέχει άλλο εμπαιγμό, ούτε άλλες καθυστερήσεις. Η παρέμβαση πρέπει να είναι ακαριαία. Οτιδήποτε λιγότερο θα αποτελέσει την τελική ομολογία ότι για τον κ. Σιαφάκα η ασφάλεια των παιδιών μας είναι απλώς ένα «περιττό κόστος».
