Έχει γίνει θέμα συζήτησης σε όλη την Άρτα η αίτηση προληπτικών μέτρων που κατέθεσε η ΚΡΟΠ Μονοπρόσωπη Α.Ε., με την αγωνία των εργαζομένων να είναι πλέον έκδηλη. Δεκάδες οικογένειες που απασχολούνται άμεσα, αλλά και εκατοντάδες καλλιεργητές που συνεργάζονται έμμεσα με την εταιρεία, παρακολουθούν με ανησυχία τις εξελίξεις, αφού από την τελική απόφαση θα κριθεί το μέλλον τους.

Η αίτηση της εταιρείας στο Μονομελές Πρωτοδικείο Άρτας, βάσει του άρθρου 53 του Ν. 4738/2020, στοχεύει στο να «παγώσουν» προσωρινά οι διώξεις και τα αναγκαστικά μέτρα από τους πιστωτές, προκειμένου να ολοκληρωθεί το σχέδιο εξυγίανσης. Η ΚΡΟΠ, μια από τις πιο σημαντικές εξαγωγικές επιχειρήσεις φρούτων της περιοχής με δραστηριότητα σε 28 χώρες, κατέγραψε ζημίες που ξεπέρασαν τα 1,4 εκατ. ευρώ την τελευταία χρήση, επηρεασμένη από την κλιματική αλλαγή, την ενεργειακή κρίση και τον διεθνή ανταγωνισμό.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο μια εταιρεία· είναι άρρηκτα δεμένο με την τοπική οικονομία. Η ΚΡΟΠ αποτελεί κρίκο στην αλυσίδα της αγροτικής παραγωγής και των εξαγωγών της Άρτας. Έτσι, δεν είναι τυχαίο που το θέμα έχει ανάψει τα πνεύματα σε όλη την πόλη – από τα καφενεία και τα γραφεία μέχρι τους χώρους δουλειάς.

Κι όμως, σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, προκαλεί εντύπωση η απόλυτη σιωπή του Επιμελητηρίου Άρτας. Σε μια συγκυρία που θα περίμενε κανείς τη φωνή του θεσμικού εκπροσώπου των επιχειρήσεων να ακουστεί δυνατά – είτε με στήριξη είτε έστω με προτάσεις και όρους – το Επιμελητήριο μοιάζει να απουσιάζει. Ούτε μια δημόσια τοποθέτηση, ούτε μια πρωτοβουλία, ούτε μια κίνηση συμπαράστασης.

Η υπόθεση της ΚΡΟΠ δεν είναι μεμονωμένη. Είναι αντανάκλαση της πίεσης που δέχεται συνολικά ο παραγωγικός ιστός της Άρτας. Και όσο η τοπική κοινωνία συζητά και οι εργαζόμενοι ζουν με αγωνία, το ερώτημα παραμένει: θα συνεχίσει η επιχειρηματική κοινότητα να πορεύεται χωρίς εκπροσώπηση, με τις κρίσιμες αποφάσεις να λαμβάνονται στα δικαστήρια αντί στις αίθουσες του Επιμελητηρίου;