Η εικόνα της αίθουσας εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Άρτας κατά την πρόσφατη παρουσίαση για την πλατφόρμα Skroutz μιλάει από μόνη της και δυστυχώς διαψεύδει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο τους πανηγυρικούς τόνους του επίσημου δελτίου τύπου που έσπευσε να μοιράσει η διοίκηση. Ενώ το Επιμελητήριο κάνει λόγο για «θετικότατα αποτελέσματα» και μια διοργάνωση που υποτίθεται ότι «κέντρισε το ενδιαφέρον», η οπτική πραγματικότητα αποτυπώνει μια παγωμένη αδιαφορία από την πλευρά του επιχειρηματικού κόσμου της περιοχής.

Τα άδεια κόκκινα καθίσματα, που πλειοψηφούν συντριπτικά έναντι των ελάχιστων παρευρισκομένων, αποτελούν μια ξεκάθαρη «πλάτη» των εμπόρων προς τη διοίκηση του θεσμού. Σε μια εποχή που ο ψηφιακός μετασχηματισμός υποτίθεται ότι αποτελεί το φιλί της ζωής για την επαρχιακή αγορά, η αδυναμία του Επιμελητηρίου να συγκεντρώσει έστω και μια στοιχειώδη κρίσιμη μάζα ενδιαφερομένων σε μια τόσο καίρια εκδήλωση γεννά σοβαρά ερωτήματα για την επικοινωνιακή του απήχηση και τη σχέση εμπιστοσύνης με τα μέλη του.

Είναι πραγματικά οξύμωρο να διαβάζουμε για «διευρυμένα αγοραστικά κοινά εκατομμυρίων» και «νέες ροές εσόδων», όταν ο φορέας που καλείται να καθοδηγήσει τις επιχειρήσεις σε αυτό το νέο μονοπάτι δεν μπορεί να πείσει ούτε μερικές δεκάδες τοπικούς επιχειρηματίες να ανηφορίσουν μέχρι την αίθουσα εκδηλώσεων.

Όταν μια ενημέρωση για έναν κολοσσό του ηλεκτρονικού εμπορίου καταλήγει να θυμίζει συνάντηση στενών συγγενών και φίλων, τότε κάτι πηγαίνει πολύ λάθος στον σχεδιασμό και την προσέγγιση της τοπικής αγοράς. Η περιορισμένη προσέλευση δεν είναι απλώς μια συγκυρία, αλλά ένα σαφές μήνυμα αποστασιοποίησης. Οι Αρτινοί επιχειρηματίες, πνιγμένοι στα καθημερινά προβλήματα επιβίωσης, φαίνεται πως δεν θεωρούν πλέον το Επιμελητήριο ως έναν ζωντανό οργανισμό που μπορεί να τους προσφέρει λύσεις, επιλέγοντας την αποχή ως μια μορφή σιωπηλής αλλά ηχηρής διαμαρτυρίας.

Αντί για αυτοαναφορικές ανακοινώσεις που ωραιοποιούν την κατάσταση και μιλούν για «απόλυτη ικανοποίηση», η διοίκηση του Επιμελητηρίου θα όφειλε να αναλογιστεί γιατί η αίθουσα παρέμεινε απελπιστικά άδεια. Η ψηφιακή εξωστρέφεια δεν επιτυγχάνεται με δελτία τύπου που περιγράφουν μια εικονική πραγματικότητα, αλλά με ουσιαστική σύνδεση με τον εμπορικό κόσμο που δείχνει να έχει κουραστεί από δράσεις που δεν αγγίζουν την πραγματική του ανάγκη.

Το ζήτημα δεν είναι η αξία της ψηφιακής μετάβασης, η οποία είναι δεδομένη, αλλά το γεγονός ότι οι επαγγελματίες της Άρτας δείχνουν να έχουν γυρίσει οριστικά την πλάτη σε τέτοιου είδους επικοινωνιακές «φιέστες». Η αποτυχία της προσέλευσης αποτελεί το πιο ανησυχητικό σήμα κινδύνου για το μέλλον του θεσμού, καθώς οι άδειες θέσεις δεν είναι μια απλή λεπτομέρεια, αλλά η απόδειξη ενός διευρυνόμενου χάσματος ανάμεσα στη διοίκηση και την επιχειρηματική κοινότητα που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.