Ωραία τα λόγια για την προσφορά και τον ρόλο των γυναικών στην ιστορία. Όμως, οι δημόσιες αναφορές στην προσφορά των γυναικών έχουν αξία όταν συμβαδίζουν με την ανάλογη συμπεριφορά και στην πράξη. Ο πραγματικός σεβασμός κρίνεται στην καθημερινότητα και, κυρίως, στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι γυναίκες της τοπικής κοινωνίας, μεταξύ αυτών και οι επαγγελματίες του τύπου όταν ασκούν το δικαίωμα της κριτικής.Ο σεβασμός δεν αποδεικνύεται μόνο από το βήμα μιας εκδήλωσης.
Στην εκδήλωση «Οι γυναίκες της Ηπείρου – Από την αρχαιότητα στο Έπος του ’40», που πραγματοποιήθηκε στις 25 Οκτωβρίου στην αίθουσα του Μουσικοφιλολογικού Συλλόγου Άρτης «Ο Σκουφάς», έδωσε το «παρών» ο δήμαρχος Αρταίων, Χριστόφορος Σιαφάκας, ο οποίος απηύθυνε ομιλία για τη διαχρονική παρουσία και προσφορά των γυναικών στην Ήπειρο. Στην ομιλία του αναφέρθηκε στις γυναίκες που άφησαν το αποτύπωμά τους στην ιστορία, στην Αγία Θεοδώρα, σε σημαντικές γυναικείες προσωπικότητες, αλλά και στην ανώνυμη Ηπειρώτισσα που εργάστηκε, στήριξε την οικογένεια και την κοινωνία. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις γυναίκες της Πίνδου κατά το Έπος του 1940, οι οποίες μετέφεραν εφόδια και προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια στους στρατιώτες που βρίσκονταν στο μέτωπο.
Η ιστορική συμβολή των γυναικών της Ηπείρου είναι αναμφισβήτητη και αξίζει αναγνώριση και σεβασμό. Ωστόσο, όταν ένας δήμαρχος επιλέγει να μιλήσει δημόσια για την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό προς τις γυναίκες, υπάρχει ένα ερώτημα που δεν μπορεί να μείνει έξω από τη συζήτηση: δεν αξίζει ο ανάλογος σεβασμός και στις Ηπειρώτισσες γυναίκες του σήμερα, που παλεύουν καθημερινά, μοχθούν για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και πορεύονται δίνοντας αξιοπρεπή αγώνα καθημερινά για το συμφέρον της κοινωνίας; Η υπόθεση της δημοσιογράφου Ειρήνης Κατσούλα είναι συγκεκριμένη και έχει καταγραφεί δημόσια.
Τον Σεπτέμβριο του 2026, με αφορμή το ρεπορτάζ της για τον φωτισμό του Ιστορικού Γεφυριού της Άρτας, προέκυψε δημόσια αντιπαράθεση σχετικά με όσα είχε αναφέρει ο δήμαρχος για επικοινωνία και πρόταση συνεργασίας με γνωστή σχεδιάστρια φωτισμού. Η δημοσιογράφος αναζήτησε και παρουσίασε την άλλη πλευρά της υπόθεσης. Σύμφωνα με το δικό της ρεπορτάζ, η σχεδιάστρια έδωσε διαφορετική εκδοχή, υποστηρίζοντας ότι δεν γνώριζε προσωπικά τον δήμαρχο και ότι δεν είχε συναντηθεί προσωπικά μαζί του. Η συζήτηση, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στα ερωτήματα του ρεπορτάζ. Η αντιπαράθεση πήρε προσωπικές διαστάσεις, με το Artinos.gr να καταγράφει, σε δημοσίευμά του στις 14 Σεπτεμβρίου, δημόσια τοποθέτηση του Χριστόφορου Σιαφάκα, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν άσχημοι και ασεβείς χαρακτηρισμοί κατά της δημοσιογραφικής δουλειάς, αλλά και της γυναίκας δημοσιογράφου που είχε θέσει ερωτήματα για ένα ζήτημα δημόσιου ενδιαφέροντος.
Ο σεβασμός δεν μπορεί να είναι επιλεκτικός Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ένας δήμαρχος έχει δικαίωμα να διαφωνεί με ένα δημοσίευμα. Έχει δικαίωμα να απαντά, να διορθώνει ανακρίβειες, να παρουσιάζει στοιχεία και να υπερασπίζεται τη θέση του. Η δημοσιογραφική κριτική, όμως, δεν αποτελεί προσβολή προς έναν αιρετό. Είναι μέρος της δημόσιας λογοδοσίας. Και η απάντηση σε ένα ρεπορτάζ οφείλει να δίνεται με επιχειρήματα και τεκμηριωμένα στοιχεία, όχι με προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της αντιπαραβολής. Από τη μία πλευρά, ο δήμαρχος μιλά για την προσφορά των γυναικών, την αξιοπρέπεια και την ιστορική τους διαδρομή.
Από την άλλη, υπάρχει η δημόσια κατακριτέα καταγεγραμμένη στάση του δημάρχου Αρταίων προς μια έμπειρη δημοσιογράφο, γυναίκα και μητέρα, που υπηρετεί την τοπική κοινωνία με ρεπορτάζ που έχουν πολλές φορές φέρει στο φως κρυμμένες αλήθειες. Μπορούν αυτές οι δύο εικόνες να συνυπάρχουν χωρίς να τεθούν ερωτήματα; Μεγάλα λόγια στην εκδήλωση, αλλά τι γίνεται στην πράξη; Κύριε δήμαρχε, η προσφορά των γυναικών της Ηπείρου δεν τιμάται μόνο με αναφορές στην ιστορία και με ομιλίες σε εκδηλώσεις. Τιμάται και στο σήμερα.
Στην καθημερινότητα. Στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται κάθε γυναίκα, ακόμη κι όταν διαφωνεί, ακόμη κι όταν ασκεί κριτική, ακόμη κι όταν θέτει ερωτήματα που μπορεί να είναι δυσάρεστα για τη δημοτική αρχή. Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει: Ο σεβασμός προς τις γυναίκες είναι μια αξία που υπερασπιζόμαστε μόνο όταν μιλάμε για την ιστορία τους ή και όταν μια γυναίκα δημοσιογράφος ασκεί κριτική στη σημερινή εξουσία; Είναι εύκολο να αποδίδεις τιμές στις γυναίκες του παρελθόντος.
Το δύσκολο είναι να δείχνεις σεβασμό στις γυναίκες του σήμερα, στις μητέρες του σήμερα, στις επαγγελματίες του σήμερα, ακόμη κι όταν δεν συμφωνούν μαζί σου, ακόμη κι όταν σε ελέγχουν, ακόμη κι όταν δημοσιοποιούν ερωτήματα που δεν σε βολεύουν. Γιατί ο σεβασμός δεν δοκιμάζεται όταν όλοι συμφωνούν μαζί σου. Δοκιμάζεται όταν κάποιος σε αμφισβητεί και ζητά εξηγήσεις. Και τότε, οι πράξεις έχουν μεγαλύτερη σημασία από τις ομιλίες… γιατί, σε σύγκριση με τα λογια, κυρίως αυτές είναι που καταχωρούνται και μένουν καταγεγραμμένες για πάντα στο “βιβλίο της ιστορίας” του τόπου μας…