Όλα όσα εκτυλίχθηκαν στην πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Άρτας δεν ήταν απλώς μια συζήτηση για μια πτηνοτροφική μονάδα στη Γραμμενίτσα, αλλά η απογύμνωση ενός συστήματος που φαίνεται να κινείται μεταξύ υποσχέσεων, πολιτικής επιβίωσης και σκοτεινών παρασκηνίων. Η «ταφόπλακα» στην επένδυση, που ήρθε ως αποτέλεσμα της σθεναρής αντίστασης των κατοίκων, μπορεί να ικανοποίησε το κοινό αίσθημα, όμως άφησε πίσω της μια Δημοτική Αρχή εκτεθειμένη σε εξώδικα και βαριές καταγγελίες. Σύμφωνα με το artinos.gr η υπόθεση αυτή αναδεικνύει την παθογένεια μιας διοίκησης που φαίνεται να υπόσχεται «γην και ύδωρ» σε επενδυτές πίσω από κλειστές πόρτες, για να τους «αδειάσει» στη συνέχεια όταν το πολιτικό κόστος αρχίζει να ζεματάει.

Το πλέον σκανδαλώδες στοιχείο της μαραθώνιας διαδικασίας ήταν το εξώδικο του επενδυτή, το οποίο αναγνώστηκε δημόσια και «έκαψε» το αφήγημα του Δήμου. Ο επιχειρηματίας δεν περιορίστηκε σε παράπονα, αλλά κατήγγειλε εγγράφως πως η συγκεκριμένη έκταση του υποδείχθηκε από την ίδια τη Δημοτική Αρχή και τις υπηρεσίες της. Αν ο ισχυρισμός αυτός ευσταθεί, τότε μιλάμε για μια πρωτοφανή μεθόδευση όπου ο Δήμος παρέσυρε έναν άνθρωπο σε κοστοβόρες διαδικασίες, για να εμφανιστεί αργότερα ως προστάτης των κατοίκων. Η στάση του Δημάρχου, Χριστόφορου Σιαφάκα, ο οποίος δήλωσε ότι «δεν γνωρίζει προσωπικά» τον επενδυτή, μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια αποποίησης ευθυνών παρά με πειστική εξήγηση, ειδικά όταν η αντιπολίτευση κάνει λόγο για μια κλασική «κωλοτούμπα» υπό το βάρος των αντιδράσεων.

Η οργή των κατοίκων της Γραμμενίτσας ήταν η μόνη σταθερά σε αυτό το θολό σκηνικό. Η προοπτική μιας μονάδας δίπλα σε σχολεία και σπίτια χαρακτηρίστηκε ως περιβαλλοντικό έγκλημα, με τους πολίτες να ξεκαθαρίζουν πως η περιοχή τους δεν είναι ο «πίσω κήπος» για οχλούσες δραστηριότητες που θα υποβαθμίσουν τη ζωή τους. Όπως αναφέρει το artinos.gr οι κάτοικοι κέρδισαν τη μάχη, αλλά οι αποκαλύψεις για το τι συμβαίνει στη δημοτική γη είναι αυτές που πρέπει να ανησυχήσουν κάθε πολίτη της Άρτας. Η καταγγελία του επενδυτή για ανεξέλεγκτους καταπατητές που δρουν στη δημοτική έκταση πέρασε σχεδόν «στα ψιλά» της συζήτησης, αφήνοντας αναπάντητα ερωτήματα για το ποιος τελικά κάνει κουμάντο στην περιουσία του Δήμου.

Η πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στον Δήμαρχο και τον Χρήστο Τσιρογιάννη, που έφτασε μέχρι και σε προσωπικές αιχμές για τοπογραφικά και συγγενικές σχέσεις, λειτούργησε ως το ιδανικό προπέτασμα καπνού για να αποφευχθεί η ουσία. Η ουσία είναι ότι η Άρτα εμφανίζεται ως ένας Δήμος χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο διαχείρισης της γης του, όπου οι επενδύσεις αντιμετωπίζονται με όρους μικροπολιτικής σκοπιμότητας. Αν ο Δήμος γνώριζε για τους καταπατητές και σιωπούσε, είναι συνένοχος. Αν το έμαθε τώρα και δεν πράξει τα δέοντα, είναι ανίκανος. Η νίκη των πολιτών στη Γραμμενίτσα είναι δεδομένη, όμως το «τραύμα» στην αξιοπιστία της Δημοτικής Αρχής θα παραμείνει χαίνον, όσο το παρασκήνιο παραμένει πιο ισχυρό από τη διαφάνεια.