Αν κάποιος αναζητά σήμερα την απόλυτη εικόνα εγκατάλειψης στην πόλη, δεν χρειάζεται να ψάξει μακριά. Αρκεί μια βόλτα στο παραποτάμιο υπαίθριο «θέατρο», έναν χώρο που κάποτε δημιουργήθηκε για πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναυλίες και δράσεις για τους πολίτες, αλλά πλέον θυμίζει περισσότερο ανεξέλεγκτη χωματερή παρά σημείο πολιτισμού.Σακούλες σκουπιδιών πεταμένες δεξιά κι αριστερά.
Πλαστικά μπουκάλια, χαρτόκουτα, απορρίμματα σκορπισμένα παντού. Εικόνες ντροπής λίγα μόλις μέτρα από έναν χώρο που υποτίθεται πως φιλοξενεί πολιτισμό και εκδηλώσεις. Και φυσικά… κανείς δεν φαίνεται να συγκινείται. Ούτε οι υπεύθυνοι που θυμούνται τον χώρο μόνο όταν έρθει η ώρα για φωτογραφίες, φιέστες και βαρύγδουπες ανακοινώσεις. Ούτε όσοι έχουν την ευθύνη να διατηρούν καθαρό έναν δημόσιο χώρο που πληρώνουν καθημερινά οι δημότες.
«Έτοιμοι» για εκδηλώσεις;
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι άλλο: Το «Πολιτιστικό Καλοκαίρι 2026» θα γίνει τελικά μέσα στα σκουπίδια ή προβλέπεται πρώτα κάποια… απολύμανση; Γιατί με τη σημερινή εικόνα, οι μοναδικοί «θεατές» που φαίνεται να απολαμβάνουν τον χώρο είναι τα έντομα και τα τρωκτικά. Η ειρωνεία περισσεύει. Από τη μία ακούμε συνεχώς για «ανάδειξη του παραποτάμιου μετώπου», «πολιτιστικές δράσεις» και «αναβάθμιση της περιοχής»… Κι από την άλλη, ο χώρος-σύμβολο της πόλης καταρρέει μέσα στη βρωμιά, την εγκατάλειψη και την αδιαφορία. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Και εκθέτουν ανεπανόρθωτα όσους συνεχίζουν να κάνουν πως δεν βλέπουν.
Υπάρχει διοίκηση στον Δήμο ή απλώς περιμένουμε την πλήρη κατάρρευση;
Γιατί όταν ένας χώρος που προορίζεται για πολιτισμό θυμίζει εγκαταλελειμμένο σκουπιδότοπο, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο αισθητικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Και όσο περνά ο καιρός, η κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώνεται, αλλά γίνεται ολοένα και χειρότερη. Οι πολίτες βλέπουν μια δημοτική αρχή κουρασμένη. Χωρίς σχέδιο, Χωρίς αντανακλαστικά, Χωρίς παρουσία.
Μια δημοτική αρχή που μοιάζει να έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά, αφήνοντας την πόλη να βυθίζεται καθημερινά στην εγκατάλειψη. Γιατί όταν δεν λειτουργεί τίποτα… Όταν οι δημόσιοι χώροι ρημάζουν… Όταν οι εικόνες ντροπής πολλαπλασιάζονται καθημερινά… τότε κάποιοι οφείλουν να αναλάβουν και την πολιτική ευθύνη. Με πρώτο τον δήμαρχο Αρταίων, Χριστόφορος Σιαφάκας. Γιατί ο πολιτισμός δεν μπορεί να συνυπάρχει με τα σκουπίδια. Και η εγκατάλειψη δεν κρύβεται πίσω από ωραίες αφίσες, χαμόγελα και πανηγυρικές ανακοινώσεις.
