Η Γαλλοϊρανή συγγραφέας, καλλιτέχνις και σκηνοθέτιδα Μαρζάν Σατραπί, η οποία έγινε παγκοσμίως γνωστή μέσα από το graphic novel και την ταινία Persepolis, πέθανε σε ηλικία 56 ετών, όπως δήλωσαν οικείοι της στο AFP.

«Η Μαρζάν Σατραπί πέθανε από θλίψη, λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Ματίας Ρίπα, του συζύγου της και έρωτα της ζωής της», ανέφεραν σε δήλωση που εστάλη στο AFP. Ο Ρίπα, Σουηδός παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος, είχε πεθάνει στις 8 Απριλίου του περασμένου έτους.

Η Σατραπί, ένθερμη επικρίτρια της θεοκρατικής κυβέρνησης του Ιράν, έφτασε στη Γαλλία το 1994 και απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα το 2006.

Το Persepolis αφηγείται την ιστορία των πρώτων χρόνων της ζωής της Σατραπί στην Τεχεράνη, τις προσπάθειές της κάτω από τους περιορισμούς που επέβαλε η ισλαμική ηγεσία του Ιράν μετά την επανάσταση του 1979, προτού σταλεί στην Ευρώπη από τους γονείς της και ξεκινήσει μια ζωή στην εξορία.

Πέρυσι, η ίδια αρνήθηκε να παραλάβει το γαλλικό παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής, κατηγορώνοντας το Παρίσι για «υποκρισία», επικαλούμενη τις γαλλικές πολιτικές έκδοσης βίζας που εμπόδιζαν τους αντιφρονούντες να εγκαταλείψουν το Ιράν.

Η Σατραπί σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες – συμπεριλαμβανομένης της κινηματογραφικής μεταφοράς του graphic novel της Persepolis το 2007, την οποία σκηνοθέτησε από κοινού με τον Βενσάν Παρονό – κέρδισε το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και ήταν υποψήφια για Όσκαρ.

«Ακόμα κι αν πρόκειται για μια παγκόσμια ταινία, θέλω να αφιερώσω αυτό το βραβείο σε όλους τους Ιρανούς», είχε δηλώσει τότε η Σατραπί.

{https://www.youtube.com/watch?v=PjeVwTQbEOk}

Η Σατραπί υπήρξε μια ηχηρή φωνή για τις γυναίκες του Ιράν μετά το ξέσπασμα των διαδηλώσεων στην Ισλαμική Δημοκρατία, που ακολούθησαν τον θάνατο της 22χρονης ιρανοκουρδικής καταγωγής Μάχσα Αμινί υπό κράτηση το 2022.

«Είναι πολύ σημαντικό να εξαφανιστεί αυτό το καθεστώς», είχε δηλώσει για την Ισλαμική Δημοκρατία, τονίζοντας ωστόσο ότι αυτό δεν θα μπορούσε αυτό να συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη. «Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να παραμένουμε αισιόδοξοι», είχε προσθέσει.

Το έργο της επεκτάθηκε και πέρα από ιστορίες που σχετίζονταν με το Ιράν, περιλαμβάνοντας το Radioactive (2019), μια βιογραφική ταινία για την πρωτοπόρο ερευνήτρια της ραδιενέργειας και κάτοχο του βραβείου Νόμπελ, Μαρία Κιουρί, με πρωταγωνίστρια τη Ρόζαμουντ Πάικ.

Ο σύζυγός της, τον οποίο γνώρισε στο Παρίσι, υπήρξε επί σειρά ετών συνεργάτης της. Μετά τον θάνατό του, η Σατραπί ίδρυσε το Κινηματογραφικό Ίδρυμα Ματίας και Μαρζάν Ρίπα-Σατραπί (Mattias and Marjane Ripa-Satrapi Cinema Foundation) για τη στήριξη ξένων φοιτητών που επιθυμούν να έρθουν στο Παρίσι για να σπουδάσουν κινηματογράφο.

Από τη στιγμή της απώλειάς του, η σελίδα της Σατραπί στο Instagram αποτελούνταν σχεδόν αποκλειστικά από μια σειρά εικόνων που σχημάτιζαν τη φράση «Γιατί έχασα τον έρωτα της ζωής μου», μαζί με μια φωτογραφία του συζύγου της και μια ανακοίνωση για το ίδρυμα.

{https://www.instagram.com/p/DVGueM-iFjj/?hl=el&img_index=1}

Πηγή: Le Monde