Η 3η του Σεπτέμβρη δεν είναι απλώς μια ημερομηνία. Είναι ένας σταθμός στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας· μια στιγμή που εξέφρασε την ανάγκη για περισσότερη Δημοκρατία, περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, συμμετοχή και αξιοπρέπεια για όλους.
Ήταν η φωνή των ανθρώπων που για χρόνια έμεναν στο περιθώριο. Των εργαζομένων, των νέων, των αγροτών, των μικρομεσαίων, όλων εκείνων που δεν ζητούσαν προνόμια, αλλά το αυτονόητο: ίσες ευκαιρίες, ίσα δικαιώματα και μια καλύτερη ζωή.
52 χρόνια μετά οι κοινωνικές ανάγκες άλλαξαν μορφή. Η ασταμάτητη ακρίβεια, η ανασφάλεια, οι ανισότητες ,καθώς και οι πενιχροί μισθοί βιοπορισμού τραντάζουν την κοινωνική συνοχή.
Η 3η Σεπτέμβρη δεν μπορεί να είναι μόνο μνήμη,αλλά η βάση πάνω στην οποία το ΠΑΣΟΚ θα οικοδομήσει μια σοβαρή και αξιόπιστη σχέση με κάθε πολίτη, στηρίζοντάς τον πραγματικά.
✓Για δημόσια Υγεία και Παιδεία που δεν αντιμετωπίζονται ως πολυτέλεια.
✓Για αξιοπρεπείς μισθούς και ισχυρά εργασιακά δικαιώματα.
✓Για κοινωνική προστασία απέναντι στη φτώχεια και τον αποκλεισμό.
✓Για μια οικονομία που υπηρετεί την κοινωνία και όχι μια κοινωνία που υπηρετεί την οικονομία.
✓Για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Η 3η Σεπτέμβρη μας θυμίζει κάτι απλό αλλά βαθιά πολιτικό:Η πολιτική δεν υπάρχει για να την ασκούν λίγοι και οι πολλοί να της γυρίζουν την πλάτη. Υπάρχει ως ένα ισχυρό στήριγμα της κοινωνίας, αποκτώντας νόημα όταν βρίσκεται δίπλα στις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων. Στη γειτονιά,στο σχολείο,στο νοσοκομείο,στο νέο που μένει ακόμη στο παιδικό του δωμάτιο,στον ελεύθερο επαγγελματία που πιέζεται ,στον εργαζόμενο που θέλει ένα μισθό για να βρει ένα σπίτι.
Τα κεντρικά συνθήματα της 3ης Σεπτέμβρη δεν αρκεί μόνο να τα λέμε,αλλά και να τα εξειδικεύουμε στους συμπολίτες μας, υπενθυμίζοντας τους τον λόγο ύπαρξής τους μέσα σε ένα περιβάλλον με ραγδαίες και απρόβλεπτες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ μπορεί να γίνει το εφαλτήριο της επανίδρυσης όλων εκείνων των στοιχείων που θα αποτρέψουν την κατεύθυνση της ελληνικής κοινωνίας προς το τέλμα. Είναι αντίβαρο απέναντι στη συντηρητική πολιτική που καταδυναστεύει τον άνθρωπο ,αλλά και απέναντι σε αυτούς που την ασκούν μέσω της απολιτικ(οποίησης).
Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν πρέπει να μείνει ένα τοτέμ για τους παλιότερους ή ένα απλό meme για τους πιο νέους,αλλά πηγή έμπνευσης και δημιουργίας για όλους.
Η 3η Σεπτέμβρη δεν είναι μόνο η μνήμη μιας μεγάλης πολιτικής διαδρομής, είναι η υπενθύμιση ότι η κοινωνία μπορεί να αλλάξει την Ιστορία,όταν αποφασίσει,ότι δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το άδικο. Χρειάζεται δουλειά και πίστη από όλους μας.
Η Ιστορία δεν μας καλεί απλώς να θυμόμαστε.
Μας καλεί να συνεχίσουμε να διεκδικούμε.
Για μια κοινωνία πιο δίκαιη. Για μια Ελλάδα με περισσότερες ευκαιρίες. Για τον άνθρωπο.