Ο Καρλ Μπάσμπι ολοκλήρωσε τον γύρο του κόσμου, που έκανε περπατώντας, έπειτα από 28 χρόνια και τη Δευτέρα επέστρεψε στο σπίτι της μητέρας του στο Χαλ της Αγγλίας, από όπου έφυγε το 1998.

Πλήθος κόσμου, δημοσιογράφοι και το κινηματογραφικό συνεργείο ενός ντοκιμαντέρ είχαν συγκεντρωθεί έξω από το σπίτι, όπου υπήρχε πανό που ανέφερε «Καλώς ήρθες σπίτι γιε μου». Την ώρα που αγκάλιασε τη συγκινημένη μητέρα του, Άντζελα, ο Μπάρμπι της είπε αστειευόμενος «Φρόνιμα μητέρα, συγκρατήσου».

{https://x.com/SkyNews/status/2117249266846458093}

Ο Μπάσμπι ήταν ένας 29χρονος πρώην αλεξιπτωτιστής όταν έφυγε από το σπίτι του και πήρε μια πτήση για τη Νότια Αφρική. Επέστρεψε σήμερα εκεί, στα 57 του χρόνια. Στις δηλώσεις του, εξήρε την καλοσύνη των ξένων, που τον βοήθησαν στην πορεία του. «Δεν το έκανα μόνος μου αυτό. Ήταν μια μεγάλη ομάδα, η μεγαλύτερη. Η Γη», είπε.

Την 1η Νοεμβρίου 1998 ο Μπάσμπι ξεκίνησε από το Πούντα Αρένας στη Χιλή και κάλυψε περπατώντας 50.000 χιλιόμετρα σε τέσσερις ηπείρους και 30 χώρες, για να επιστρέψει στο σπίτι του. Διέσχισε πάγο που μετακινούταν στον Βερίγγειο πορθμό, κολύμπησε στην Κασπία Θάλασσα και τη Μάγχη για να αποφύγει να πάρει σκάφος ή αεροπλάνο- ή όποιο άλλο μεταφορικό μέσο- προκειμένου να συνεχίσει.

Στο τελευταίο σκέλος του ταξιδιού του, πλάνα από ελικόπτερο τον έδειχναν περιστοιχισμένο από υποστηρικτές του, καθώς έσπρωχνε το καρότσι του προς το σπίτι της μητέρας του, αφού νωρίτερα τον είχαν υποδεχθεί ως ήρωα στο δημαρχείο. «Συγγνώμη που σας άφησα να περιμένετε. Αυτό ήταν; Τελείωσε;», είπε εκεί στους συγκεντρωμένους.

{https://www.youtube.com/watch?v=ugdhPKJOSGc}

Η κάρτα γενεθλίων που άναψε τη «σπίθα»

Ο Μπάσμπι είχε πάντα μια «δίψα» για την περιπέτεια. Όμως, αυτό που άναψε τη «σπίθα» για την ιδιαίτερη αποστολή του ήταν μια κάρτα γενεθλίων που του έστειλε ο πατέρας του, Κιθ, στα μέσα της δεκαετίας του ‘90. Βετεράνος και ο ίδιος, του περιέγραψε μια διαφωνία που είχε με άλλους στις ειδικές δυνάμεις, για το αν είναι εφικτό να περπατήσει κάποιος από το Λονδίνο έως τη Νέα Υόρκη, μέσω της Βερίγγειας γέφυρας που σύμφωνα με κάποιους επιστήμονες χρησιμοποίησαν οι πρώιμοι άνθρωποι για να μεταναστεύσουν από τη Ασία στην Αμερική, σε μια εποχή που δεν την κάλυπτε το νερό.

Επικίνδυνες ζούγκλες, καυτές έρημοι και παγωμένες τούνδρες επιβράδυναν την πορεία του, ενώ η γραφειοκρατία συχνά σταματούσε την περιπέτειά του για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Αρχικά ο Μπάσμπι υπολόγιζε ότι η απόσταση θα μπορούσε να καλυφθεί σε περίπου πέντε χρόνια, όμως ήξερε ότι αυτό δεν ήταν ρεαλιστικό. «Υποψιαζόμασταν ότι χρειάζονταν 12 χρόνια και κάτι. Και αυτό το κάτι ήταν… πολύ μεγάλο. Αλλά ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τα 28 χρόνια», δήλωσε.

Οι περιπέτειες στη διαδρομή

Το 2001 απέφυγε τον πόλεμο διασχίζοντας το επικίνδυνο Νταριέν Γκαπ- μια περιοχή με ζούγκλα, τροπικό δάσος και βουνά, χωρίς δρόμους, ανάμεσα στη νότια και την κεντρική Αμερική- και στη συνέχεια φυλακίστηκε για 18 ημέρες, όταν πέρασε από μια απαγορευμένη συνοριακή ζώνη στον Παναμά.

Αφού διασώθηκαν με αεροδιακομιδή κατά τη διάσχιση του Βερίγγειου Πορθμου- μαζί με τον Αμερικανό εξερευνητή Ντιμίτρι Κίφερ- το 2006, το επιχείρησαν ξανά. Βρέθηκαν αντιμέτωποι με πολική αρκούδα, επέζησαν από πτώσεις σε παγωμένα νερά και σχεδόν έχασαν όλες τις προμήθειές τους όταν τα έλκηθρά τους βυθίστηκαν στη θάλασσα. Αφού τα κατάφεραν, φυλακίστηκαν και βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απέλαση, για παράνομη είσοδο στη Ρωσία.

Χρειάστηκαν περίπου 10 χρόνια για να διασχίσει τη Ρωσία, με διακοπές εξαιτίας προβλημάτων με τη βίζα και των καιρικών συνθηκών, που επέτρεπαν τη μετακίνηση μόνο μερικούς μήνες τον χρόνο. Όταν η Ρωσία του αρνήθηκε τη βίζα το 2012, περπάτησε από το Λος Άντζελες έως τη ρωσική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, σε ένδειξη διαμαρτυρίας και τελικά απέκτησε τα πολυπόθητα έγγραφα.

Πληροφορίες, Φωτογραφίες: AP