Η εικόνα που διαμορφώνεται φέτος στην Ήπειρο δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό. Η έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου συνοδεύεται από μια ανησυχητική πραγματικότητα: την έντονη και διαρκώς επιδεινούμενη έλλειψη εργατών γης. Οι αγρότες της περιοχής έρχονται αντιμέτωποι με ένα φαινόμενο που πλέον δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά τον κανόνα της τελευταίας 15ετίας.
Από το 2009, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός των διαθέσιμων εργατών γης μειώνεται ετησίως κατά 2,2%. Για την Ήπειρο, αυτό μεταφράζεται σε έλλειψη περίπου 2.000 ατόμων, επηρεάζοντας κρίσιμα τη συγκομιδή σε περιοχές με υψηλή αγροτική δραστηριότητα, όπως το Κανάλι Πρέβεζας, ο κάμπος της Άρτας και οι πεδινές εκτάσεις της Θεσπρωτίας.
Η μείωση αυτή οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων: γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, μεταναστευτικό ρεύμα προς άλλες χώρες, καθώς και αδυναμία προσέλκυσης νέου εργατικού δυναμικού λόγω των εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών εργασίας. Ειδικά για τις καλλιέργειες που απαιτούν εντατική φροντίδα και συγκομιδή με το χέρι, όπως τα ακτινίδια και τα εσπεριδοειδή, η κατάσταση τείνει να γίνει μη διαχειρίσιμη.
Το ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο αγροτικό αλλά και κοινωνικό, καθώς επηρεάζει την τοπική οικονομία και την αυτάρκεια της παραγωγής. Οι φορείς της Ηπείρου ζητούν άμεσα στοχευμένες παρεμβάσεις από την Πολιτεία, προτείνοντας λύσεις όπως διμερείς συμφωνίες με χώρες προέλευσης εργατών, φορολογικά κίνητρα και ανασχεδιασμό του πλαισίου για την εποχιακή εργασία.