Καθισμένος απέναντι από τον αμερικανό πρόεδρο, ο Σι Τζινπίνγκ έθεσε σήμερα ένα «θεμελιώδες» ερώτημα: μπορούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα να «υπερβούν τη λεγόμενη “παγίδα του Θουκυδίδη”»;

Η αναφορά παραπέμπει στον αρχαίο Έλληνα ιστορικό και στρατηγό Θουκυδίδη, ο οποίος υποστήριξε ότι η αιτία του Πελοποννησιακού Πολέμου ήταν ο φόβος της ανερχόμενης Αθήνας από την κατεστημένη δύναμη της Σπάρτης.

Η «παγίδα του Θουκυδίδη» έχει έκτοτε καθιερωθεί ως μια απλουστευμένη θεωρία διεθνών σχέσεων: η σύγκρουση γίνεται πιθανή όταν μια ανερχόμενη δύναμη αμφισβητεί την κυρίαρχη.

Ο όρος διατυπώθηκε και χρησιμοποιήθηκε ειδικά για τις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας από τον καθηγητή του Harvard Γκρέιαμ Άλισον.

Το 2017 είχε γράψει ότι «εκτός αν η Κίνα περιορίσει τις φιλοδοξίες της ή η Ουάσιγκτον αποδεχθεί ότι θα γίνει η δεύτερη δύναμη στον Ειρηνικό, μια εμπορική σύγκρουση, μια κυβερνοεπίθεση ή ένα ατύχημα στη θάλασσα θα μπορούσε σύντομα να οδηγήσει σε ολοκληρωτικό πόλεμο».

Η επιλογή του Σι να αναφερθεί στην «παγίδα» κατά την εναρκτήρια τοποθέτησή του προς τον Τραμπ στέλνει σαφές μήνυμα για το είδος σταθερότητας που επιδιώκει το Πεκίνο στις διμερείς σχέσεις.

«Το αν η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να υπερβούν τη λεγόμενη “παγίδα του Θουκυδίδη” και να διαμορφώσουν ένα νέο πρότυπο σχέσεων μεταξύ μεγάλων δυνάμεων… είναι ερωτήματα της Ιστορίας, ερωτήματα του κόσμου και ερωτήματα των λαών», δήλωσε ο Σι στον Τραμπ.

«Είναι επίσης οι απαντήσεις της εποχής μας που εσείς και εγώ, ως ηγέτες μεγάλων χωρών, πρέπει να γράψουμε μαζί», πρόσθεσε.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Σι επικαλείται την έννοια αυτή. Το είχε πράξει και το 2015, κατά την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, υποστηρίζοντας – σύμφωνα με κινεζικά κρατικά μέσα – ότι η «παγίδα» δεν αποτελεί αναπόφευκτη πραγματικότητα, αλλά κατάσταση που δημιουργείται όταν τα κράτη «υποπέφτουν σε λανθασμένους στρατηγικούς υπολογισμούς».