Από μια λύση που κάποτε περιοριζόταν σε φίλους, συγγενείς και γείτονες, το pet sitting εξελίσσεται σταδιακά και στην Ελλάδα σε οργανωμένη υπηρεσία φροντίδας κατοικιδίων. Μια βόλτα, μια επίσκεψη στο σπίτι ή ακόμη και πολυήμερη φιλοξενία περιλαμβάνονται πλέον στις υπηρεσίες που αναζητούν οι κηδεμόνες, με τη ζήτηση να κορυφώνεται την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών.

«Μετά την πανδημία έχει αυξηθεί σημαντικά η ζήτηση για pet sitting», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο 39χρονος Νίκος, ο οποίος δραστηριοποιείται ως pet sitter στην πλατφόρμα Keeppet.gr, εδώ και δέκα χρόνια. Όπως εξηγεί, περισσότεροι άνθρωποι απέκτησαν κατοικίδιο τα τελευταία χρόνια, την ίδια ώρα που έχει αλλάξει σημαντικά και η αντίληψη των κηδεμόνων για τη θέση του ζώου μέσα στην οικογένεια.

Η αλλαγή αυτή αποτυπώνεται έντονα κατά την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών. Για τον Αύγουστο, για παράδειγμα, μία κράτηση καλό ήταν να γίνεται τουλάχιστον έναν έως ενάμιση μήνα νωρίτερα, εφόσον ο κηδεμόνας θέλει να έχει περισσότερες επιλογές σε έμπειρους επαγγελματίες με καλές αξιολογήσεις. Οι πρώτες αναζητήσεις για το καλοκαίρι, μάλιστα, μπορεί να ξεκινήσουν ακόμα και αμέσως μετά το Πάσχα.

Το κόστος της φιλοξενίας

Το κόστος εξαρτάται από την υπηρεσία, την εμπειρία του pet sitter, την περιοχή και τις ιδιαίτερες ανάγκες του ζώου. Ενδεικτικά, μια επίσκεψη στο σπίτι ή μία βόλτα μπορεί να κοστίζει περίπου 10 ευρώ, ενώ η ολοήμερη φιλοξενία ή η διανυκτέρευση στο σπίτι του pet sitter κινείται περίπου στα 20-25 ευρώ για σκύλο και 12-16 ευρώ ανά διανυκτέρευση για γάτα.

Όπως περιγράφει ο 39χρονος pet sitter, οι τιμές έχουν αυξηθεί κατά περίπου 15%-20% τα τελευταία χρόνια, τόσο εξαιτίας της μεγαλύτερης ζήτησης όσο και επειδή αναγνωρίζεται περισσότερο η ευθύνη που συνεπάγεται η φροντίδα ενός ξένου κατοικιδίου. «Παραμένουν, πάντως, σημαντικά χαμηλότερες σε σχέση με αγορές της Βόρειας Ευρώπης ή των ΗΠΑ, όπου μια διανυκτέρευση μπορεί να ξεκινά ακόμη και από τα 60 ευρώ», προσθέτει.

Φωτογραφίες, βίντεο και… τέσσερις σελίδες οδηγιών

Όσο αλλάζει η σχέση μας με τα κατοικίδια τόσο αυξάνονται και οι απαιτήσεις για την καθημερινή τους φροντίδα. Στο Keeppet, σύμφωνα με τον 39χρονο Νίκο, η αποστολή φωτογραφιών και βίντεο αποτελεί δεδομένη πρακτική και συνήθως υπάρχει επικοινωνία με τον κηδεμόνα τουλάχιστον μία φορά την ημέρα. Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις όπου οι ιδιοκτήτες ζητούν αρκετές ενημερώσεις ημερησίως ή ακόμη και βιντεοκλήση με το κατοικίδιό τους.

Στα δέκα χρόνια που ασχολείται με το pet sitting, ο Νίκος έχει συναντήσει και αρκετά πιο ασυνήθιστα αιτήματα. Θυμάται χαρακτηριστικά δύο λαμπραντόρ που φιλοξένησε για περίπου 20 ημέρες. Οι κηδεμόνες τους έφεραν μαζί με τα προσωπικά τους αντικείμενα μια ολόκληρη βαλίτσα με σνακ και τέσσερις σελίδες Α4 με αναλυτικές οδηγίες για παιχνίδια εκπαίδευσης και ασκήσεις πειθαρχίας. Σε άλλες περιπτώσεις, κλήθηκε να φροντίσει σε μία κατοικία 15 γάτες, ενώ θυμάται και ένα σκυλάκι που σχεδόν δεν πατούσε ποτέ έξω. Έκανε την «ανάγκη» του σε πάνα και, όταν έβγαινε από το σπίτι, οι κηδεμόνες του το κρατούσαν συνεχώς στην αγκαλιά.

Πόσο γρήγορα γίνεται η προσαρμογή

Μία από τις μεγαλύτερες αγωνίες των κηδεμόνων είναι πώς θα αντιδράσει το ζώο όταν εκείνοι φύγουν. Με βάση την εμπειρία του Νίκου, «περίπου το 60% προσαρμόζεται σχεδόν αμέσως στο νέο περιβάλλον. Ένα ακόμη 30% χρειάζεται μία έως δύο ημέρες, ενώ περίπου ένα 10% μπορεί να δυσκολευτεί σημαντικά ή και να μην καταφέρει να προσαρμοστεί στη φιλοξενία».

Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν συμπεριφορές που δεν υπήρχαν προηγουμένως, από έντονο γάβγισμα και ζημιές στο σπίτι μέχρι, πολύ πιο σπάνια, επιθετικότητα. Καθοριστικό θεωρεί το πρώτο 24ωρο και τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η παραλαβή και η πρώτη επαφή. Ο pet sitter μπορεί να χρειαστεί να αφιερώσει πολλές ώρες στο ζώο και ακόμη και να μην κοιμηθεί κανονικά το πρώτο βράδυ, μέχρι να δημιουργηθεί μια πρώτη σχέση εμπιστοσύνης.

Δεν είναι, όμως, όλα τα κατοικίδια κατάλληλα για φιλοξενία σε ξένο σπίτι. Φοβικές γάτες, ηλικιωμένα ζώα, κατοικίδια με προβλήματα όρασης ή κινητικότητας, αλλά και σκύλοι που έχουν συνηθίσει να ζουν σε κήπο, μπορεί να αισθάνονται ασφαλέστερα στον δικό τους χώρο.

Για αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει το λεγόμενο house visit: ο επαγγελματίας επισκέπτεται το σπίτι μία ή περισσότερες φορές την ημέρα, ανάλογα με τη συμφωνία, χωρίς να χρειάζεται να διανυκτερεύσει εκεί. Ιδιαίτερη προσοχή μπορεί επίσης να χρειάζονται ζώα που έχουν υιοθετηθεί από τον δρόμο ή από φιλοζωικές οργανώσεις και ενδέχεται να εμφανίζουν μεγαλύτερο άγχος αποχωρισμού.

Υπάρχουν και περιπτώσεις στις οποίες ένας pet sitter θα αρνηθεί να αναλάβει ένα ζώο. Ο Νίκος αναφέρει ότι στα δέκα χρόνια της εμπειρίας του έχει αρνηθεί μόλις έναν σκύλο εξαιτίας επιθετικής συμπεριφοράς. «Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες αναγκαζόμαστε να μην αναλάβουμε ένα κατοικίδιο, και αυτό συνήθως έχει να κάνει περισσότερο με το αν το συγκεκριμένο ζώο και οι συνθήκες της φιλοξενίας είναι κατάλληλες, παρά με το αν έχει κακή συμπεριφορά. Οι περιπτώσεις πραγματικά επιθετικών ζώων είναι σπάνιες.

Προσωπικά, στα δέκα χρόνια που είμαι keeper, έχω αρνηθεί μόνο ένα σκυλί για αυτόν τον λόγο. Στη συνάντηση γνωριμίας με δάγκωσε δύο φορές απρόκλητα, ακόμη και ενώ βρισκόταν δίπλα ο κηδεμόνας του. Σε μια τέτοια περίπτωση, φυσικά, δεν μπορείς να πάρεις το ρίσκο», περιγράφει.

«Τα κατοικίδια αντιμετωπίζονται πλέον ως μέλη της οικογένειας»

Η μεγαλύτερη αλλαγή που διαπιστώνει ο 39χρονος pet sitter δεν αφορά τόσο το ίδιο το επάγγελμα όσο τους ανθρώπους που έχουν κατοικίδια. «Τα αντιμετωπίζουν πλέον πραγματικά ως μέλη της οικογένειας», επισημαίνει.

Οι κηδεμόνες, σύμφωνα με την εμπειρία του, είναι περισσότερο ενημερωμένοι, δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην πρόληψη, στη διατροφή, στο βάρος, στους εμβολιασμούς και στους τακτικούς κτηνιατρικούς ελέγχους, ενώ αυξάνονται και οι άνθρωποι που υιοθετούν ζώα με αναπηρίες ή σοβαρά προβλήματα υγείας. Παράλληλα, αναζητούν συχνότερα pet sitters μέσω οργανωμένων πλατφορμών, όπου μπορούν να δουν αξιολογήσεις και στοιχεία για την εμπειρία τους.