Γιατί το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο πόσος ΕΝΦΙΑ θα πληρώνει ο κάτοικος ενός χωριού.  Το πραγματικό πρόβλημα είναι αν σε λίγα χρόνια θα υπάρχουν αρκετοί κάτοικοι για να κρατήσουν ζωντανά αυτά τα χωριά.Η Άρτα, όπως και πολλές περιοχές της ελληνικής υπαίθρου, αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια το πρόβλημα της πληθυσμιακής συρρίκνωσης. Νέοι άνθρωποι φεύγουν αναζητώντας εργασία και καλύτερες προοπτικές, οικογένειες δυσκολεύονται να παραμείνουν στην περιφέρεια και ολόκληροι οικισμοί βλέπουν τον πληθυσμό τους να μειώνεται.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η ανακοίνωση ότι ο ΕΝΦΙΑ θα μηδενιστεί από το 2027 γεννά ένα εύλογο ερώτημα:

Αρκεί μια φορολογική απαλλαγή για να ξαναγεμίσουν τα χωριά με ανθρώπους; Η απάντηση προφανώς είναι όχι.

Η μεγάλη αντίφαση

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση: παρουσιάζεται ως «καλό νέο» ότι 341 χωριά και οικισμοί της Άρτας θα απαλλάσσονται από τον ΕΝΦΙΑ, όμως την ίδια στιγμή πολλά από αυτά τα χωριά ερημώνουν και χάνουν συνεχώς κατοίκους. Αυτό δεν μπορεί να αποτελεί από μόνο του καλό νέο.

Καλό νέο θα ήταν να βλέπαμε τα χωριά μας να γεμίζουν ξανά με νέους ανθρώπους, οικογένειες, επαγγελματίες και παραγωγούς.

Να υπάρχουν δουλειές, εισόδημα και προοπτική ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να μείνουν και να επιστρέψουν στον τόπο τους. Γιατί τι αξία έχει ο μηδενικός ΕΝΦΙΑ σε ένα σπίτι, όταν γύρω του το χωριό αδειάζει;

Ένα σπίτι μπορεί να απαλλαγεί από τον ΕΝΦΙΑ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα επιστρέψει σε αυτό μια νέα οικογένεια. Τι χρειάζονται πραγματικά τα χωριά

Για να ξαναζωντανέψει η ύπαιθρος χρειάζονται θέσεις εργασίας, στήριξη της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, υποδομές, πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, σχολεία, συγκοινωνίες, ψηφιακές υποδομές και κυρίως ένα σχέδιο που θα δίνει στους νέους ανθρώπους λόγο να παραμείνουν ή να επιστρέψουν στον τόπο τους.

Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα προς τον κ. Στύλιο και την κυβέρνηση που εκπροσωπεί. Δεν είναι αν είναι θετικό να μειωθεί ένας φόρος. Φυσικά και είναι. Το ερώτημα είναι τι άλλο γίνεται παράλληλα για να αντιμετωπιστεί η ερήμωση της Άρτας και της ελληνικής υπαίθρου.

Γιατί αν τα χωριά συνεχίσουν να χάνουν κατοίκους, τότε κάποια στιγμή ο μηδενικός ΕΝΦΙΑ θα αφορά όλο και λιγότερους ανθρώπους. Και τότε θα έχουμε κερδίσει μια φορολογική απαλλαγή, αλλά θα έχουμε χάσει κάτι πολύ σημαντικότερο: τα ίδια τα χωριά μας.

Η Άρτα χρειάζεται σχέδιο, όχι μόνο ανακοινώσεις Η Άρτα δεν χρειάζεται μόνο εξαγγελίες για το πόσο λιγότερο θα πληρώνουν οι κάτοικοί της.

Χρειάζεται ένα συγκεκριμένο και μετρήσιμο σχέδιο για το πώς θα αυξηθούν οι κάτοικοι, οι δουλειές, οι νέες οικογένειες και οι ευκαιρίες.

Χρειάζεται πολιτικές που θα κάνουν έναν νέο άνθρωπο να πει: «Μπορώ να μείνω στην Άρτα και να δημιουργήσω εδώ τη ζωή μου».

Χρειάζεται να μπορεί ο αγρότης να ζήσει από την παραγωγή του, ο επαγγελματίας να κρατήσει την επιχείρησή του και μια νέα οικογένεια να μεγαλώσει τα παιδιά της στον τόπο της χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει υποχρεωτικά να φύγει. Αυτό θα έπρεπε να είναι το μεγάλο στοίχημα για την Άρτα.

Και γι’ αυτό, αντί για πανηγυρισμούς, οι πολίτες δικαιούνται να ακούσουν ποιο είναι το συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης για την αναστροφή της πληθυσμιακής ερήμωσης των χωριών του νομού.

Ο μηδενικός ΕΝΦΙΑ μπορεί να είναι μια οικονομική ανάσα για κάποιους. Δεν είναι όμως από μόνος του σχέδιο ανάπτυξης. Και σίγουρα δεν μπορεί να αποτελέσει απάντηση στο μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής υπαίθρου: ότι τα χωριά μας αδειάζουν.

Τα 341 χωριά και οι οικισμοί της Άρτας δεν χρειάζονται απλώς μηδενικό ΕΝΦΙΑ. Χρειάζονται ανθρώπους. Και αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα για την κυβέρνηση και τον τοπικό της βουλευτή.

Γιατί «καλό νέο» δεν είναι μόνο να πληρώνεις λιγότερο φόρο για το σπίτι σου. Καλό νέο είναι να υπάρχει λόγος να μένεις σε αυτό. Αυτό θα ήταν πραγματικά ένα «καλό νέο» για την Άρτα.