Μια ακόμη συγκλονιστική ιστορία από την Νάξο αναδεικνύει ο οργανισμός «Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου» αυτή τη φορά με μια νεκρή χελώνα Caretta – Caretta. Όπως σημειώνουν τα μέλη της οργάνωσης … «η νεκροψία-νεκροτομή που πραγματοποιήθηκε από κτηνιάτρους της Περιφέρειας κατόπιν αιτήματος μας, αποκάλυψε μια εντελώς διαφορετική εικόνα: εσωτερικά, η χελώνα έφερε τα σημάδια ενός εξαιρετικά βίαιου θανάτου. Διαπιστώθηκε μεγάλη ποσότητα ελεύθερου αίματος, ρήξεις σε ζωτικά όργανα — καρδιά, ήπαρ, ωοθήκες — καθώς και παρουσία αίματος στους πνεύμονες. Τα ευρήματα παραπέμπουν σε ισχυρό ωστικό κύμα, όπως αυτό που προκαλείται από έκρηξη (π.χ. δυναμίτη)».

Αναλυτικά όσα αναφέρουν τα μέλη της οργάνωσης:

«Λουόμενοι στη Μικρή Βίγλα μάς ειδοποίησαν για μια «πιθανώς ζωντανή» θαλάσσια χελώνα που επέπλεε στον κόλπο. Η χελώνα μεταφέρθηκε στην ακτή, όπου μέλη του Συλλόγου Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου τη συνέλεξαν και τη εξέτασαν. Δυστυχώς, ήταν ήδη νεκρή.

Επρόκειτο για μια ενήλικη, θηλυκή Caretta caretta, χωρίς εμφανή εξωτερικά τραύματα. Ωστόσο, η νεκροψία-νεκροτομή που πραγματοποιήθηκε από κτηνιάτρους της Περιφέρειας κατόπιν αιτήματος μας, αποκάλυψε μια εντελώς διαφορετική εικόνα: εσωτερικά, η χελώνα έφερε τα σημάδια ενός εξαιρετικά βίαιου θανάτου. Διαπιστώθηκε μεγάλη ποσότητα ελεύθερου αίματος, ρήξεις σε ζωτικά όργανα — καρδιά, ήπαρ, ωοθήκες — καθώς και παρουσία αίματος στους πνεύμονες.

Τα ευρήματα παραπέμπουν σε ισχυρό ωστικό κύμα, όπως αυτό που προκαλείται από έκρηξη (π.χ. δυναμίτη).

Στο σώμα της βρέθηκαν αυγά. Μια πιθανή μητέρα που δεν θα επιστρέψει ποτέ σε κάποια παραλία των Κυκλάδων για να συνεχίσει τον κύκλο της ζωής.

Γιατί συνέβη αυτό;

Γιατί, όπως όλα δείχνουν από τη νεκροψία, οι ανθρωπογενείς παράγοντες έπαιξαν για ακόμη μία φορά τον καθοριστικό ρόλο.

Οι θάλασσές μας έχουν μετατραπεί σε ένα περιβάλλον γεμάτο παγίδες για την άγρια ζωή: εγκαταλελειμμένα δίχτυα, πετονιές, αγκίστρια, σχοινιά, πλαστικά, ταχύπλοα που κινούνται χωρίς σεβασμό, παραλίες που αλλοιώνονται και, σαν να μην έφταναν αυτά, παράνομες και καταστροφικές πρακτικές, όπως η χρήση εκρηκτικών στην αλιεία.
Συχνά επιλέγουμε να αποδίδουμε την υποβάθμιση της Μεσογείου σε έναν λαγοκέφαλο, έναν καρχαρία ή μια έξαρση μεδουσών, αγνοώντας τη βασική αιτία: τη διαρκή ανθρώπινη πίεση πάνω στο θαλάσσιο οικοσύστημα.

Όσο συνεχίζουμε να αφαιρούμε χωρίς μέτρο ζωή από τη θάλασσα, είτε μέσω εντατικής επαγγελματικής είτε μέσω ανεξέλεγκτης ερασιτεχνικής αλιείας, η ανάκαμψη της βιοποικιλότητας θα παραμένει αδύνατη. Οι περιορισμοί και τα μεμονωμένα μέτρα δεν αρκούν, όταν δεν υπάρχουν πραγματικά καταφύγια όπου η φύση μπορεί να αναγεννηθεί χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.

Αρκεί να κοιτάξει κανείς περιοχές όπου η αλιεία και η αγκυροβολία απαγορεύονται πλήρως και οι νόμοι εφαρμόζονται ουσιαστικά — όπως στις Νήσους Medes της Ισπανίας. Εκεί αποκαλύπτεται η αυθεντική Μεσόγειος: μια θάλασσα γεμάτη ζωή, μεγάλους θηρευτές, πλούσια οικοσυστήματα και ισορροπία.

Είδη που κάποτε θεωρούνταν κοινά, όπως ο ροφός, έχουν εξαφανιστεί από πολλές περιοχές λόγω της υπεραλίευσης. Κι όμως, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι οι πληθυσμοί θα ανακάμψουν από μόνοι τους, ενώ εξακολουθούμε να αφαιρούμε άγρια ζωή από το οικοσύστημα.

Αν θέλουμε πραγματικά μια ζωντανή Μεσόγειο, χρειαζόμαστε περισσότερες και πλήρως προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές, όπου η αλιεία θα απαγορεύεται ολοκληρωτικά και η φύση θα έχει τον χώρο και τον χρόνο να επουλώσει τις πληγές της.

Η Μεσόγειος δεν ήταν ποτέ μια άδεια θάλασσα.

Εμείς την αδειάσαμε».