Στις 18 Μαρτίου συνεδριάζει το πειθαρχικό όργανο που θα κρίνει τα ευρήματα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας σχετικά με τη διαχείριση δημόσιων συμβάσεων στην Περιφέρεια Ηπείρου. Πρόκειται για μια συνεδρίαση που φέρει βάρος πολύ μεγαλύτερο από μια τυπική πειθαρχική διαδικασία — αφορά το θεμελιώδες ερώτημα αν οι ελεγκτικές αρχές στη χώρα οδηγούν σε ουσιαστικές συνέπειες ή σε αρχειοθέτηση.

Τα πορίσματα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας παρουσιάζουν μια εικόνα που δεν επιδέχεται ευκολισμούς. Σε δειγματοληπτικό έλεγχο μόνο των πρώτων μηνών του 2024, καταγράφηκαν 1.857 συμβάσεις συνολικής αξίας 137,8 εκατ. ευρώ. Από αυτές, μόλις 141 έγιναν με ανοικτή διαδικασία. Οι 1.306 πραγματοποιήθηκαν με απευθείας ανάθεση — ποσοστό που αντιστοιχεί στο 70,3% του συνόλου. Άλλες 280 έγιναν με κλειστή διαδικασία και 130 με διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση.

Εξίσου χαρακτηριστικό είναι το επαναλαμβανόμενο πρότυπο που περιγράφεται στα πορίσματα: συμβάσεις της τάξης των 24.800 ευρώ, τυπική «έκπτωση» 1%, τελική αξία 24.552 ευρώ, χωρίς επαρκή τεκμηρίωση επιλογής αναδόχου. Σε ειδικές κατηγορίες, όπως εργασίες κοπής-κλαδέματος και συντηρήσεις οδικού δικτύου, τα αθροιζόμενα ποσά φτάνουν τα 2,33 και 4,87 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, με ρητή αναφορά σε κατάτμηση συμβάσεων.

Κομβικό ζήτημα παραμένει το ότι ο έλεγχος ήταν δειγματοληπτικός. Δεν εξετάστηκε ολόκληρη η θητεία. Αν αυτά είναι τα ευρήματα για ορισμένους μήνες, τι θα αποκάλυπτε ένας καθολικός έλεγχος; Επιπλέον, δημόσια διαθέσιμα στοιχεία δεν υποδεικνύουν ότι οι πρακτικές που καταγράφηκαν έχουν αλλάξει στο παρόν. Για την Άρτα και ολόκληρη την Ήπειρο, η απόφαση της 18ης Μαρτίου θα είναι ένα ηχηρό μήνυμα — είτε υπέρ της θεσμικής λογοδοσίας, είτε εναντίον της.